Να με θυμάσαι μη με φοβάσαι…

Κι αν είμαι rock μη με φοβάσαι

έγινα κιόλας τριάντα χρονώ

νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι

anafranil και triptizol.

Μη με φοβάσαι μη με φοβάσαι

νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι

μη με φοβάσαι μη με φοβάσαι

κι αν είμαι rock να με θυμάσαι

Μαύρο πουλί τσακισμένο σε τοίχους

εγώ είμαι εσύ κι αν είμαι rock

τρέμω τους ξένους φοβάμαι τους φίλους

καράβι δεμένο σ’ έρημο ντοκ.

Που λέτε φίλοι εγώ το βρίσκω

νά ‘ναι πολύ πολιτικό

νά ‘μαι πουλί μαύρο σε τοίχους

κι όχι καράβι σ’ έρημο ντοκ.

Κι αν με ρημάξανε χίλια νυστέρια

μ’ ένα φτερό τρελό μοναδικό

στου Victor Jara πετάω τ’ αστέρια

μες στ’ αεράκι το ξωτικό.

Να με θυμάσαι μη με φοβάσαι…

Κι αν είμαι rock μη με φοβάσαι

έγινα κιόλας τριάντα χρονώ

νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι

anafranil και triptizol.

Μη με φοβάσαι μη με φοβάσαι

νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι

μη με φοβάσαι μη με φοβάσαι

κι αν είμαι rock να με θυμάσαι

Μαύρο πουλί τσακισμένο σε τοίχους

εγώ είμαι εσύ κι αν είμαι rock

τρέμω τους ξένους φοβάμαι τους φίλους

καράβι δεμένο σ’ έρημο ντοκ.

Που λέτε φίλοι εγώ το βρίσκω

νά ‘ναι πολύ πολιτικό

νά ‘μαι πουλί μαύρο σε τοίχους

κι όχι καράβι σ’ έρημο ντοκ.

Κι αν με ρημάξανε χίλια νυστέρια

μ’ ένα φτερό τρελό μοναδικό

στου Victor Jara πετάω τ’ αστέρια

μες στ’ αεράκι το ξωτικό.

Να με θυμάσαι μη με φοβάσαι…

Κι αν είμαι rock μη με φοβάσαι

έγινα κιόλας τριάντα χρονώ

νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι

anafranil και triptizol.

Μη με φοβάσαι μη με φοβάσαι

νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι

μη με φοβάσαι μη με φοβάσαι

κι αν είμαι rock να με θυμάσαι

Μαύρο πουλί τσακισμένο σε τοίχους

εγώ είμαι εσύ κι αν είμαι rock

τρέμω τους ξένους φοβάμαι τους φίλους

καράβι δεμένο σ’ έρημο ντοκ.

Που λέτε φίλοι εγώ το βρίσκω

νά ‘ναι πολύ πολιτικό

νά ‘μαι πουλί μαύρο σε τοίχους

κι όχι καράβι σ’ έρημο ντοκ.

Κι αν με ρημάξανε χίλια νυστέρια

μ’ ένα φτερό τρελό μοναδικό

στου Victor Jara πετάω τ’ αστέρια

μες στ’ αεράκι το ξωτικό.

Να με θυμάσαι μη με φοβάσαι…

Κι αν είμαι rock μη με φοβάσαι

έγινα κιόλας τριάντα χρονώ

νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι

anafranil και triptizol.

Μη με φοβάσαι μη με φοβάσαι

νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι

μη με φοβάσαι μη με φοβάσαι

κι αν είμαι rock να με θυμάσαι

Μαύρο πουλί τσακισμένο σε τοίχους

εγώ είμαι εσύ κι αν είμαι rock

τρέμω τους ξένους φοβάμαι τους φίλους

καράβι δεμένο σ’ έρημο ντοκ.

Που λέτε φίλοι εγώ το βρίσκω

νά ‘ναι πολύ πολιτικό

νά ‘μαι πουλί μαύρο σε τοίχους

κι όχι καράβι σ’ έρημο ντοκ.

Κι αν με ρημάξανε χίλια νυστέρια

μ’ ένα φτερό τρελό μοναδικό

στου Victor Jara πετάω τ’ αστέρια

μες στ’ αεράκι το ξωτικό.

Να με θυμάσαι μη με φοβάσαι…

Κι αν είμαι rock μη με φοβάσαι

έγινα κιόλας τριάντα χρονώ

νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι

anafranil και triptizol.

Μη με φοβάσαι μη με φοβάσαι

νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι

μη με φοβάσαι μη με φοβάσαι

κι αν είμαι rock να με θυμάσαι

Μαύρο πουλί τσακισμένο σε τοίχους

εγώ είμαι εσύ κι αν είμαι rock

τρέμω τους ξένους φοβάμαι τους φίλους

καράβι δεμένο σ’ έρημο ντοκ.

Που λέτε φίλοι εγώ το βρίσκω

νά ‘ναι πολύ πολιτικό

νά ‘μαι πουλί μαύρο σε τοίχους

κι όχι καράβι σ’ έρημο ντοκ.

Κι αν με ρημάξανε χίλια νυστέρια

μ’ ένα φτερό τρελό μοναδικό

στου Victor Jara πετάω τ’ αστέρια

μες στ’ αεράκι το ξωτικό.

Να με θυμάσαι μη με φοβάσαι…

Κι αν είμαι rock μη με φοβάσαι

έγινα κιόλας τριάντα χρονώ

νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι

anafranil και triptizol.

Μη με φοβάσαι μη με φοβάσαι

νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι

μη με φοβάσαι μη με φοβάσαι

κι αν είμαι rock να με θυμάσαι

Μαύρο πουλί τσακισμένο σε τοίχους

εγώ είμαι εσύ κι αν είμαι rock

τρέμω τους ξένους φοβάμαι τους φίλους

καράβι δεμένο σ’ έρημο ντοκ.

Που λέτε φίλοι εγώ το βρίσκω

νά ‘ναι πολύ πολιτικό

νά ‘μαι πουλί μαύρο σε τοίχους

κι όχι καράβι σ’ έρημο ντοκ.

Κι αν με ρημάξανε χίλια νυστέρια

μ’ ένα φτερό τρελό μοναδικό

στου Victor Jara πετάω τ’ αστέρια

μες στ’ αεράκι το ξωτικό.

Να με θυμάσαι μη με φοβάσαι…

Κι αν είμαι rock μη με φοβάσαι

έγινα κιόλας τριάντα χρονώ

νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι

anafranil και triptizol.

Μη με φοβάσαι μη με φοβάσαι

νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι

μη με φοβάσαι μη με φοβάσαι

κι αν είμαι rock να με θυμάσαι

Μαύρο πουλί τσακισμένο σε τοίχους

εγώ είμαι εσύ κι αν είμαι rock

τρέμω τους ξένους φοβάμαι τους φίλους

καράβι δεμένο σ’ έρημο ντοκ.

Που λέτε φίλοι εγώ το βρίσκω

νά ‘ναι πολύ πολιτικό

νά ‘μαι πουλί μαύρο σε τοίχους

κι όχι καράβι σ’ έρημο ντοκ.

Κι αν με ρημάξανε χίλια νυστέρια

μ’ ένα φτερό τρελό μοναδικό

στου Victor Jara πετάω τ’ αστέρια

μες στ’ αεράκι το ξωτικό.