Για να είναι όμορφη η μέρα μας …

Στίχοι: Γιάννης Πάριος

Μουσική: Γιάννης Πάριος

Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πάριος

Την πόρτα χτύπησα μεσάνυχτα κι ανοίγεις

μένω για λίγο και σηκώνομαι μετά

κι εσύ μου φώναζες: «κοιμήσου εδώ, μη φύγεις»

τι λόγο έχεις κι όλο φεύγεις ξαφνικά

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια και λογική

είναι παράδεισος και φυλακή

Δεν έχει όνομα δεν έχει επίθετο

είναι αυτοκίνητο σε δρόμο αντίθετο

είναι μονόδρομος, τι ψάχνεις τώρα

είναι παράνομος και ανηφόρα

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

Ζωγραφισμένη η απορία σου στα μάτια

είναι χαράματα και με ρωτάς πού πας

κι εγώ καθόμουνα στα κρύα σκαλοπάτια

κι εσύ με δάκρυα μου λες πως μ’ αγαπάς

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια και λογική

είναι παράδεισος και φυλακή

Δεν έχει όνομα, δεν έχει επίθετο

είναι αυτοκίνητο σε δρόμο αντίθετο

είναι μονόδρομος, τι ψάχνεις τώρα

είναι παράνομος και ανηφόρα

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια ο έρωτας

για να είναι η κάθε μέρα μας όμορφη …

Για να είναι όμορφη η μέρα μας …

Στίχοι: Γιάννης Πάριος

Μουσική: Γιάννης Πάριος

Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πάριος

Την πόρτα χτύπησα μεσάνυχτα κι ανοίγεις

μένω για λίγο και σηκώνομαι μετά

κι εσύ μου φώναζες: «κοιμήσου εδώ, μη φύγεις»

τι λόγο έχεις κι όλο φεύγεις ξαφνικά

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια και λογική

είναι παράδεισος και φυλακή

Δεν έχει όνομα δεν έχει επίθετο

είναι αυτοκίνητο σε δρόμο αντίθετο

είναι μονόδρομος, τι ψάχνεις τώρα

είναι παράνομος και ανηφόρα

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

Ζωγραφισμένη η απορία σου στα μάτια

είναι χαράματα και με ρωτάς πού πας

κι εγώ καθόμουνα στα κρύα σκαλοπάτια

κι εσύ με δάκρυα μου λες πως μ’ αγαπάς

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια και λογική

είναι παράδεισος και φυλακή

Δεν έχει όνομα, δεν έχει επίθετο

είναι αυτοκίνητο σε δρόμο αντίθετο

είναι μονόδρομος, τι ψάχνεις τώρα

είναι παράνομος και ανηφόρα

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια ο έρωτας

για να είναι η κάθε μέρα μας όμορφη …

Για να είναι όμορφη η μέρα μας …

Στίχοι: Γιάννης Πάριος

Μουσική: Γιάννης Πάριος

Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πάριος

Την πόρτα χτύπησα μεσάνυχτα κι ανοίγεις

μένω για λίγο και σηκώνομαι μετά

κι εσύ μου φώναζες: «κοιμήσου εδώ, μη φύγεις»

τι λόγο έχεις κι όλο φεύγεις ξαφνικά

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια και λογική

είναι παράδεισος και φυλακή

Δεν έχει όνομα δεν έχει επίθετο

είναι αυτοκίνητο σε δρόμο αντίθετο

είναι μονόδρομος, τι ψάχνεις τώρα

είναι παράνομος και ανηφόρα

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

Ζωγραφισμένη η απορία σου στα μάτια

είναι χαράματα και με ρωτάς πού πας

κι εγώ καθόμουνα στα κρύα σκαλοπάτια

κι εσύ με δάκρυα μου λες πως μ’ αγαπάς

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια και λογική

είναι παράδεισος και φυλακή

Δεν έχει όνομα, δεν έχει επίθετο

είναι αυτοκίνητο σε δρόμο αντίθετο

είναι μονόδρομος, τι ψάχνεις τώρα

είναι παράνομος και ανηφόρα

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια ο έρωτας

για να είναι η κάθε μέρα μας όμορφη …

Για να είναι όμορφη η μέρα μας …

Στίχοι: Γιάννης Πάριος

Μουσική: Γιάννης Πάριος

Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πάριος

Την πόρτα χτύπησα μεσάνυχτα κι ανοίγεις

μένω για λίγο και σηκώνομαι μετά

κι εσύ μου φώναζες: «κοιμήσου εδώ, μη φύγεις»

τι λόγο έχεις κι όλο φεύγεις ξαφνικά

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια και λογική

είναι παράδεισος και φυλακή

Δεν έχει όνομα δεν έχει επίθετο

είναι αυτοκίνητο σε δρόμο αντίθετο

είναι μονόδρομος, τι ψάχνεις τώρα

είναι παράνομος και ανηφόρα

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

Ζωγραφισμένη η απορία σου στα μάτια

είναι χαράματα και με ρωτάς πού πας

κι εγώ καθόμουνα στα κρύα σκαλοπάτια

κι εσύ με δάκρυα μου λες πως μ’ αγαπάς

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια και λογική

είναι παράδεισος και φυλακή

Δεν έχει όνομα, δεν έχει επίθετο

είναι αυτοκίνητο σε δρόμο αντίθετο

είναι μονόδρομος, τι ψάχνεις τώρα

είναι παράνομος και ανηφόρα

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια ο έρωτας

για να είναι η κάθε μέρα μας όμορφη …

Για να είναι όμορφη η μέρα μας …

Στίχοι: Γιάννης Πάριος

Μουσική: Γιάννης Πάριος

Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πάριος

Την πόρτα χτύπησα μεσάνυχτα κι ανοίγεις

μένω για λίγο και σηκώνομαι μετά

κι εσύ μου φώναζες: «κοιμήσου εδώ, μη φύγεις»

τι λόγο έχεις κι όλο φεύγεις ξαφνικά

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια και λογική

είναι παράδεισος και φυλακή

Δεν έχει όνομα δεν έχει επίθετο

είναι αυτοκίνητο σε δρόμο αντίθετο

είναι μονόδρομος, τι ψάχνεις τώρα

είναι παράνομος και ανηφόρα

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

Ζωγραφισμένη η απορία σου στα μάτια

είναι χαράματα και με ρωτάς πού πας

κι εγώ καθόμουνα στα κρύα σκαλοπάτια

κι εσύ με δάκρυα μου λες πως μ’ αγαπάς

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια και λογική

είναι παράδεισος και φυλακή

Δεν έχει όνομα, δεν έχει επίθετο

είναι αυτοκίνητο σε δρόμο αντίθετο

είναι μονόδρομος, τι ψάχνεις τώρα

είναι παράνομος και ανηφόρα

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια ο έρωτας

για να είναι η κάθε μέρα μας όμορφη …

Για να είναι όμορφη η μέρα μας …

Στίχοι: Γιάννης Πάριος

Μουσική: Γιάννης Πάριος

Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πάριος

Την πόρτα χτύπησα μεσάνυχτα κι ανοίγεις

μένω για λίγο και σηκώνομαι μετά

κι εσύ μου φώναζες: «κοιμήσου εδώ, μη φύγεις»

τι λόγο έχεις κι όλο φεύγεις ξαφνικά

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια και λογική

είναι παράδεισος και φυλακή

Δεν έχει όνομα δεν έχει επίθετο

είναι αυτοκίνητο σε δρόμο αντίθετο

είναι μονόδρομος, τι ψάχνεις τώρα

είναι παράνομος και ανηφόρα

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

Ζωγραφισμένη η απορία σου στα μάτια

είναι χαράματα και με ρωτάς πού πας

κι εγώ καθόμουνα στα κρύα σκαλοπάτια

κι εσύ με δάκρυα μου λες πως μ’ αγαπάς

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια και λογική

είναι παράδεισος και φυλακή

Δεν έχει όνομα, δεν έχει επίθετο

είναι αυτοκίνητο σε δρόμο αντίθετο

είναι μονόδρομος, τι ψάχνεις τώρα

είναι παράνομος και ανηφόρα

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια ο έρωτας

για να είναι η κάθε μέρα μας όμορφη …

Για να είναι όμορφη η μέρα μας …

Στίχοι: Γιάννης Πάριος

Μουσική: Γιάννης Πάριος

Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πάριος

Την πόρτα χτύπησα μεσάνυχτα κι ανοίγεις

μένω για λίγο και σηκώνομαι μετά

κι εσύ μου φώναζες: «κοιμήσου εδώ, μη φύγεις»

τι λόγο έχεις κι όλο φεύγεις ξαφνικά

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια και λογική

είναι παράδεισος και φυλακή

Δεν έχει όνομα δεν έχει επίθετο

είναι αυτοκίνητο σε δρόμο αντίθετο

είναι μονόδρομος, τι ψάχνεις τώρα

είναι παράνομος και ανηφόρα

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

Ζωγραφισμένη η απορία σου στα μάτια

είναι χαράματα και με ρωτάς πού πας

κι εγώ καθόμουνα στα κρύα σκαλοπάτια

κι εσύ με δάκρυα μου λες πως μ’ αγαπάς

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια και λογική

είναι παράδεισος και φυλακή

Δεν έχει όνομα, δεν έχει επίθετο

είναι αυτοκίνητο σε δρόμο αντίθετο

είναι μονόδρομος, τι ψάχνεις τώρα

είναι παράνομος και ανηφόρα

Κι εγώ σου έλεγα μη με ρωτάς

δεν έχει όρια ο έρωτας

δεν έχει όρια ο έρωτας

για να είναι η κάθε μέρα μας όμορφη …