Δειλινά …

Εγώ γιορτάζω πάντα όταν πονάω

κι άσπρα φορώ όταν πενθώ

να με λυπούνται οι άλλοι

δεν το πάω και κάνω πως

δεν σ’αγαπώ

δεν ταίριαξα στις λογικές

του κόσμου δεν μ’είχε

η αγάπη στα δεξιά

καλυτερός μου φίλος

ο εαυτός μου

και κολλητή μου

η μοναξιά..

Μα είναι κάτι δειλινά

που άλλο δεν αντέχω

λέω θα πάρω τα βουνά

λέω θα τρελαθώ

και απαιτώ να ΄ρθεις ξανά

και απαιτώ να σ’έχω

έστω και για μια φορά

πριν να σκοτωθώ..

Εγώ ειμαι μυστήρια ιστορία

κόντρα πηγαίνω στον καιρό

και βάζω την καρδιά μου τιμωρία

αν καταλάβουν πως πονώ

κομμάτια κι αν με κάνει η ορφάνια

λέξη για σένανε καμιά

το βράδυ με κοιμίζει η περηφάνια

και με ξυπνάει η ερημιά..

Μα είναι κάτι δειλινά

που άλλο δεν αντέχω

λέω θα πάρω τα βουνά

λέω θα τρελαθώ

και απαιτώ να ΄ρθεις ξανά

και απαιτώ να σ’έχω

έστω και για μια φορά

πριν να σκοτωθώ..

Μα είναι κάτι δειλινά

που άλλο δεν αντέχω

λέω θα πάρω τα βουνά

λέω θα τρελαθώ

και απαιτώ να ΄ρθεις ξανά

και απαιτώ να σ’έχω

έστω και για μια φορά

πριν να σκοτωθώ..

0 σκέψεις σχετικά με το “Δειλινά …”

Γράψτε απάντηση στο marelene Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s