Του έρωτα …

βροχή.jpg

Στίχοι: Γιάννης Νικολάου

Μουσική: Γιάννης Νικολάου

Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

Αν άγγιζες τα χέρια της, τα κρινοδάχτυλά της,

Κι αν μύριζες το άρωμα απ’ τα μακριά μαλλιά της,

Αν κοίταζες τα μάτια της, δυο κάρβουνα αναμμένα,

Που ανάβουνε παντού φωτιές και κάψανε κι εμένα…

Τότε θα καταλάβαινες γιατί την αγαπάω,

και μόνο με τη σκέψη της τα βράδια ξαγρυπνάω.

Τότε θα καταλάβαινες, φίλε μου, τι περνάω,

Και μαντινάδες του Έρωτα για κείνη τραγουδάω.

Αν άκουγες τη μουσική απ’ τη γλυκιά λαλιά της,

Που τ’ αηδονάκια ζήλευαν και τρέχανε κοντά της,

Τα βελουδένια χείλη της για μια φορά αν φιλούσες,

όπως δεν ξέχασα κι εγώ, ποτέ δε θα ξεχνούσες.

Τότε θα καταλάβαινες γιατί την αγαπάω,

και μόνο με τη σκέψη της τα βράδια ξαγρυπνάω.

Τότε θα καταλάβαινες, φίλε μου, τι περνάω,

Και μαντινάδες του Έρωτα για κείνη τραγουδάω.

Τότε θα καταλάβαινες γιατί την αγαπάω,

και μόνο με τη σκέψη της τα βράδια ξαγρυπνάω.

Τότε θα καταλάβαινες, φίλε μου, τι περνάω,

Και μαντινάδες του Έρωτα για κείνη τραγουδάω.

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ …

0 σκέψεις σχετικά με το “Του έρωτα …”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s