Χωρίς ίχνος …

Πονάω μου είπες και έφυγες.

Η ζωή μαζί σου είναι μια κόλαση.

Η κάθε ματιά σου είναι σαν λάβα.

Το κάθε αγγιγμά σου το νιώθω καυτό.

Δεν ήξερα πως έτσι ενιωθε.

Φοβόμουνα να ρωτήσω γιατί.

Έκλεισα τη πόρτα με δάκρυα.

Ήξερα πως δε θα γυρνούσε ξανά.

Φοβόμουνα τη μοναξιά.

Τη παρέα με τον εαυτό μου.

Δέκα λεπτά αργότερα βρισκόμουνα στη αγκαλιά του.

Δε μπορούσε να με αφήσει και ας πονούσε.

Του είπα Σ΄ αγαπάω και κοιμήθηκα.

Όταν ξύπνησα είχε φύγει.

Το μαξιλάρι ήταν άδειο χωρίς ίχνος πως ήσουνα εδώ …

0 σκέψεις σχετικά με το “Χωρίς ίχνος …”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s