Σχεδόν …

Λατρεύω την ποίηση και τελευταία διαβάζω και ξένους ποιητές.

Ο R.S. Thomas γεννήθηκε στο Κάρντιφ της Ουαλλίας το 1913. Έζησε στο Gwynedd. Ιερέας της Εκκλησίας της Ουαλλίας, αποσύρθηκε από το αξίωμά του το 1978. Tιμήθηκε με αρκετά βραβεία στη Μεγάλη Βρετανία και στον υπόλοιπο κόσμο για την ποίηση του. Έφτασε μια ανάσα από το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1996, όταν και το έχασε από τον Σέυ Μους Χήνυ. Συνολικά είχε εκδώσει 26 βιβλία, ποίησης, δοκιμίου και μια αυτοβιογραφία. Πέθανε το 2000.

Almost

Was here and was one person

and was not; knew hunger

and its excess and was too full

for words; was memory’s

victim. Had he a hand

in himself? He had two

that were not his: with one

he would build, with the other

he would knock down. The earth

catered for him and he drank

blood. What was the mirror

he looked in? Over his shoulder

he saw fear, on the horizon

its likeness. A woman paused

for him on her way

nowhere and together they

made in the great darkness the

small fire that is life’s decoy.

Σχεδόν

Βρισκόταν εδώ μη ξέροντας αν υπάρχει

ή όχι. Γνώριζε καλά την επιθυμία

και την ίδια της την αγριότητα

με τρόπο που ήταν αδύνατο να το εκφράσει

με λέξεις. Ήταν ένα θύμα της μνήμης.

Μήπως είχε ένα χέρι; Είχε δύο

και δεν ήταν δικά του: με το ένα

έχτιζε, με το άλλο γκρέμιζε. Η γη

τον φρόντιζε κι εκείνος έπινε

αίμα. Ποιος ήταν αυτός ο καθρέφτης

που κοιταζόταν; Πάνω απ’ τον ώμο του

διέκρινε το φόβο και είδε στον ορίζοντα

την απεικόνισή του. Μια γυναίκα

στο δρόμο της για το πουθενά

σταμάτησε για εκείνον και

μέσα στο μεγάλο σκοτάδι έφτιαξαν μαζί

μια μικρή φωτιά που είναι το δέλεαρ

της ίδιας της ζωής.

Advertisements

Σχεδόν …

Λατρεύω την ποίηση και τελευταία διαβάζω και ξένους ποιητές.

Ο R.S. Thomas γεννήθηκε στο Κάρντιφ της Ουαλλίας το 1913. Έζησε στο Gwynedd. Ιερέας της Εκκλησίας της Ουαλλίας, αποσύρθηκε από το αξίωμά του το 1978. Tιμήθηκε με αρκετά βραβεία στη Μεγάλη Βρετανία και στον υπόλοιπο κόσμο για την ποίηση του. Έφτασε μια ανάσα από το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1996, όταν και το έχασε από τον Σέυ Μους Χήνυ. Συνολικά είχε εκδώσει 26 βιβλία, ποίησης, δοκιμίου και μια αυτοβιογραφία. Πέθανε το 2000.

Almost

Was here and was one person

and was not; knew hunger

and its excess and was too full

for words; was memory’s

victim. Had he a hand

in himself? He had two

that were not his: with one

he would build, with the other

he would knock down. The earth

catered for him and he drank

blood. What was the mirror

he looked in? Over his shoulder

he saw fear, on the horizon

its likeness. A woman paused

for him on her way

nowhere and together they

made in the great darkness the

small fire that is life’s decoy.

Σχεδόν

Βρισκόταν εδώ μη ξέροντας αν υπάρχει

ή όχι. Γνώριζε καλά την επιθυμία

και την ίδια της την αγριότητα

με τρόπο που ήταν αδύνατο να το εκφράσει

με λέξεις. Ήταν ένα θύμα της μνήμης.

Μήπως είχε ένα χέρι; Είχε δύο

και δεν ήταν δικά του: με το ένα

έχτιζε, με το άλλο γκρέμιζε. Η γη

τον φρόντιζε κι εκείνος έπινε

αίμα. Ποιος ήταν αυτός ο καθρέφτης

που κοιταζόταν; Πάνω απ’ τον ώμο του

διέκρινε το φόβο και είδε στον ορίζοντα

την απεικόνισή του. Μια γυναίκα

στο δρόμο της για το πουθενά

σταμάτησε για εκείνον και

μέσα στο μεγάλο σκοτάδι έφτιαξαν μαζί

μια μικρή φωτιά που είναι το δέλεαρ

της ίδιας της ζωής.

Σχεδόν …

Λατρεύω την ποίηση και τελευταία διαβάζω και ξένους ποιητές.

Ο R.S. Thomas γεννήθηκε στο Κάρντιφ της Ουαλλίας το 1913. Έζησε στο Gwynedd. Ιερέας της Εκκλησίας της Ουαλλίας, αποσύρθηκε από το αξίωμά του το 1978. Tιμήθηκε με αρκετά βραβεία στη Μεγάλη Βρετανία και στον υπόλοιπο κόσμο για την ποίηση του. Έφτασε μια ανάσα από το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1996, όταν και το έχασε από τον Σέυ Μους Χήνυ. Συνολικά είχε εκδώσει 26 βιβλία, ποίησης, δοκιμίου και μια αυτοβιογραφία. Πέθανε το 2000.

Almost

Was here and was one person

and was not; knew hunger

and its excess and was too full

for words; was memory’s

victim. Had he a hand

in himself? He had two

that were not his: with one

he would build, with the other

he would knock down. The earth

catered for him and he drank

blood. What was the mirror

he looked in? Over his shoulder

he saw fear, on the horizon

its likeness. A woman paused

for him on her way

nowhere and together they

made in the great darkness the

small fire that is life’s decoy.

Σχεδόν

Βρισκόταν εδώ μη ξέροντας αν υπάρχει

ή όχι. Γνώριζε καλά την επιθυμία

και την ίδια της την αγριότητα

με τρόπο που ήταν αδύνατο να το εκφράσει

με λέξεις. Ήταν ένα θύμα της μνήμης.

Μήπως είχε ένα χέρι; Είχε δύο

και δεν ήταν δικά του: με το ένα

έχτιζε, με το άλλο γκρέμιζε. Η γη

τον φρόντιζε κι εκείνος έπινε

αίμα. Ποιος ήταν αυτός ο καθρέφτης

που κοιταζόταν; Πάνω απ’ τον ώμο του

διέκρινε το φόβο και είδε στον ορίζοντα

την απεικόνισή του. Μια γυναίκα

στο δρόμο της για το πουθενά

σταμάτησε για εκείνον και

μέσα στο μεγάλο σκοτάδι έφτιαξαν μαζί

μια μικρή φωτιά που είναι το δέλεαρ

της ίδιας της ζωής.

Σχεδόν …

Λατρεύω την ποίηση και τελευταία διαβάζω και ξένους ποιητές.

Ο R.S. Thomas γεννήθηκε στο Κάρντιφ της Ουαλλίας το 1913. Έζησε στο Gwynedd. Ιερέας της Εκκλησίας της Ουαλλίας, αποσύρθηκε από το αξίωμά του το 1978. Tιμήθηκε με αρκετά βραβεία στη Μεγάλη Βρετανία και στον υπόλοιπο κόσμο για την ποίηση του. Έφτασε μια ανάσα από το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1996, όταν και το έχασε από τον Σέυ Μους Χήνυ. Συνολικά είχε εκδώσει 26 βιβλία, ποίησης, δοκιμίου και μια αυτοβιογραφία. Πέθανε το 2000.

Almost

Was here and was one person

and was not; knew hunger

and its excess and was too full

for words; was memory’s

victim. Had he a hand

in himself? He had two

that were not his: with one

he would build, with the other

he would knock down. The earth

catered for him and he drank

blood. What was the mirror

he looked in? Over his shoulder

he saw fear, on the horizon

its likeness. A woman paused

for him on her way

nowhere and together they

made in the great darkness the

small fire that is life’s decoy.

Σχεδόν

Βρισκόταν εδώ μη ξέροντας αν υπάρχει

ή όχι. Γνώριζε καλά την επιθυμία

και την ίδια της την αγριότητα

με τρόπο που ήταν αδύνατο να το εκφράσει

με λέξεις. Ήταν ένα θύμα της μνήμης.

Μήπως είχε ένα χέρι; Είχε δύο

και δεν ήταν δικά του: με το ένα

έχτιζε, με το άλλο γκρέμιζε. Η γη

τον φρόντιζε κι εκείνος έπινε

αίμα. Ποιος ήταν αυτός ο καθρέφτης

που κοιταζόταν; Πάνω απ’ τον ώμο του

διέκρινε το φόβο και είδε στον ορίζοντα

την απεικόνισή του. Μια γυναίκα

στο δρόμο της για το πουθενά

σταμάτησε για εκείνον και

μέσα στο μεγάλο σκοτάδι έφτιαξαν μαζί

μια μικρή φωτιά που είναι το δέλεαρ

της ίδιας της ζωής.

Σχεδόν …

Λατρεύω την ποίηση και τελευταία διαβάζω και ξένους ποιητές.

Ο R.S. Thomas γεννήθηκε στο Κάρντιφ της Ουαλλίας το 1913. Έζησε στο Gwynedd. Ιερέας της Εκκλησίας της Ουαλλίας, αποσύρθηκε από το αξίωμά του το 1978. Tιμήθηκε με αρκετά βραβεία στη Μεγάλη Βρετανία και στον υπόλοιπο κόσμο για την ποίηση του. Έφτασε μια ανάσα από το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1996, όταν και το έχασε από τον Σέυ Μους Χήνυ. Συνολικά είχε εκδώσει 26 βιβλία, ποίησης, δοκιμίου και μια αυτοβιογραφία. Πέθανε το 2000.

Almost

Was here and was one person

and was not; knew hunger

and its excess and was too full

for words; was memory’s

victim. Had he a hand

in himself? He had two

that were not his: with one

he would build, with the other

he would knock down. The earth

catered for him and he drank

blood. What was the mirror

he looked in? Over his shoulder

he saw fear, on the horizon

its likeness. A woman paused

for him on her way

nowhere and together they

made in the great darkness the

small fire that is life’s decoy.

Σχεδόν

Βρισκόταν εδώ μη ξέροντας αν υπάρχει

ή όχι. Γνώριζε καλά την επιθυμία

και την ίδια της την αγριότητα

με τρόπο που ήταν αδύνατο να το εκφράσει

με λέξεις. Ήταν ένα θύμα της μνήμης.

Μήπως είχε ένα χέρι; Είχε δύο

και δεν ήταν δικά του: με το ένα

έχτιζε, με το άλλο γκρέμιζε. Η γη

τον φρόντιζε κι εκείνος έπινε

αίμα. Ποιος ήταν αυτός ο καθρέφτης

που κοιταζόταν; Πάνω απ’ τον ώμο του

διέκρινε το φόβο και είδε στον ορίζοντα

την απεικόνισή του. Μια γυναίκα

στο δρόμο της για το πουθενά

σταμάτησε για εκείνον και

μέσα στο μεγάλο σκοτάδι έφτιαξαν μαζί

μια μικρή φωτιά που είναι το δέλεαρ

της ίδιας της ζωής.

Σχεδόν …

Λατρεύω την ποίηση και τελευταία διαβάζω και ξένους ποιητές.

Ο R.S. Thomas γεννήθηκε στο Κάρντιφ της Ουαλλίας το 1913. Έζησε στο Gwynedd. Ιερέας της Εκκλησίας της Ουαλλίας, αποσύρθηκε από το αξίωμά του το 1978. Tιμήθηκε με αρκετά βραβεία στη Μεγάλη Βρετανία και στον υπόλοιπο κόσμο για την ποίηση του. Έφτασε μια ανάσα από το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1996, όταν και το έχασε από τον Σέυ Μους Χήνυ. Συνολικά είχε εκδώσει 26 βιβλία, ποίησης, δοκιμίου και μια αυτοβιογραφία. Πέθανε το 2000.

Almost

Was here and was one person

and was not; knew hunger

and its excess and was too full

for words; was memory’s

victim. Had he a hand

in himself? He had two

that were not his: with one

he would build, with the other

he would knock down. The earth

catered for him and he drank

blood. What was the mirror

he looked in? Over his shoulder

he saw fear, on the horizon

its likeness. A woman paused

for him on her way

nowhere and together they

made in the great darkness the

small fire that is life’s decoy.

Σχεδόν

Βρισκόταν εδώ μη ξέροντας αν υπάρχει

ή όχι. Γνώριζε καλά την επιθυμία

και την ίδια της την αγριότητα

με τρόπο που ήταν αδύνατο να το εκφράσει

με λέξεις. Ήταν ένα θύμα της μνήμης.

Μήπως είχε ένα χέρι; Είχε δύο

και δεν ήταν δικά του: με το ένα

έχτιζε, με το άλλο γκρέμιζε. Η γη

τον φρόντιζε κι εκείνος έπινε

αίμα. Ποιος ήταν αυτός ο καθρέφτης

που κοιταζόταν; Πάνω απ’ τον ώμο του

διέκρινε το φόβο και είδε στον ορίζοντα

την απεικόνισή του. Μια γυναίκα

στο δρόμο της για το πουθενά

σταμάτησε για εκείνον και

μέσα στο μεγάλο σκοτάδι έφτιαξαν μαζί

μια μικρή φωτιά που είναι το δέλεαρ

της ίδιας της ζωής.

Σχεδόν …

Λατρεύω την ποίηση και τελευταία διαβάζω και ξένους ποιητές.

Ο R.S. Thomas γεννήθηκε στο Κάρντιφ της Ουαλλίας το 1913. Έζησε στο Gwynedd. Ιερέας της Εκκλησίας της Ουαλλίας, αποσύρθηκε από το αξίωμά του το 1978. Tιμήθηκε με αρκετά βραβεία στη Μεγάλη Βρετανία και στον υπόλοιπο κόσμο για την ποίηση του. Έφτασε μια ανάσα από το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1996, όταν και το έχασε από τον Σέυ Μους Χήνυ. Συνολικά είχε εκδώσει 26 βιβλία, ποίησης, δοκιμίου και μια αυτοβιογραφία. Πέθανε το 2000.

Almost

Was here and was one person

and was not; knew hunger

and its excess and was too full

for words; was memory’s

victim. Had he a hand

in himself? He had two

that were not his: with one

he would build, with the other

he would knock down. The earth

catered for him and he drank

blood. What was the mirror

he looked in? Over his shoulder

he saw fear, on the horizon

its likeness. A woman paused

for him on her way

nowhere and together they

made in the great darkness the

small fire that is life’s decoy.

Σχεδόν

Βρισκόταν εδώ μη ξέροντας αν υπάρχει

ή όχι. Γνώριζε καλά την επιθυμία

και την ίδια της την αγριότητα

με τρόπο που ήταν αδύνατο να το εκφράσει

με λέξεις. Ήταν ένα θύμα της μνήμης.

Μήπως είχε ένα χέρι; Είχε δύο

και δεν ήταν δικά του: με το ένα

έχτιζε, με το άλλο γκρέμιζε. Η γη

τον φρόντιζε κι εκείνος έπινε

αίμα. Ποιος ήταν αυτός ο καθρέφτης

που κοιταζόταν; Πάνω απ’ τον ώμο του

διέκρινε το φόβο και είδε στον ορίζοντα

την απεικόνισή του. Μια γυναίκα

στο δρόμο της για το πουθενά

σταμάτησε για εκείνον και

μέσα στο μεγάλο σκοτάδι έφτιαξαν μαζί

μια μικρή φωτιά που είναι το δέλεαρ

της ίδιας της ζωής.