Λείπουνε …

Βασανίζομαι με μια ζωή

που ποτέ δεν θέλησα να ζήσω

μια ζωή που ένιωθα όμορφα μαζί της

αλλά ένιωθα πως με καταπίεζε.

Τα μάτια μου κοιτάω στον καθρέπτη

κάθε πρωί τους λέω καλημέρα

και κάθε βράδυ καληνύχτα

δεν είναι εκεί όμως.

Τα νιώθω τόσο υγράνα κλάψουν θέλουν

τόσο μελαγχολικά που δε με ξέχασαν

λες και καρδιά έχουν και πονάνε

κανένας τέτοιο πόνο μη ζήσει.

0 σκέψεις σχετικά με το “Λείπουνε …”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s