Αναμνήσεις …

Στη θάλασσα με κράταγες αγκαλιά

το φεγγάρι μας κοίταγε

ζήλευε και ας μη το έδειχνε

ήξερε πως δεν υπήρχε άλλος από σένα.

 

Εσύ τώρα έφυγες μακριά μου

σε σκέφτομαι μες στη μοναξιά μου

το φεγγάρι με κοιτάει

και μια στάλα τρέχει από ψηλά.

 

Φωνάζω μες τη νύχτα

πως μου λείπεις

το ξέρω πως με ξέχασες

και ένα γλυκό σου βλέμμα περιμένω.

0 σκέψεις σχετικά με το “Αναμνήσεις …”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s