Μ’ ακούς;

Βρέχει και απόψε

η μοναξιά με πνίγει

είσαι μακριά μου

και οι δρόμοι έχουν κλείσει.

 

Νύχτα είναι

το φεγγάρι σβήνει

τα λόγια πληγές αφήσανε

και εγώ μόνη.

 

Ένα δάκρυ απ΄ τα αστέρια πέφτει

ψέμα πρέπει να είναι

μα στην καρδιά αρέσει

να είναι κοντά της.

 

Πονάς για το στερνό αντίο

αγάπη γιατί;

μια αγάπη που μόνη της

στο κρύο μένει.

 

Γύρω μου παντού άνθρωποι

δίπλα μου όμως κανένας

η ζωή περνάει

δίχως χαρά και ξεχνάει και μένα.

 

Ένα πικρό παράπονο με πιάνει

θέλω να μάθω τι σου έχω κάνει

η αλήθειά σαν εχθρός

σκύβει και με πονάει.

 

Σου φωνάζω

απάντηση δεν παίρνω

η μορφή συνέχεια πιο κοντά

με πλησιάζει.

 

Πριν να με αγγίξεις

παντού παγωνιά έχει πέσει

και σου φωνάζω

Σ’ αγαπάω μ’ ακούς;

 

0 σκέψεις σχετικά με το “Μ’ ακούς;”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s