Σκοτεινό χαμόγελο …

Ο ουρανός είναι τόσο σκοτεινός απόψε

Μια νύχτα ακόμα πέρασε

Χωρίς τη δική σου παρουσία

Μια νύχτα που σε πήρε μακριά μου

 

Δεν ήθελα να πιστέψω

Αυτό που άκουσα στο τηλέφωνο

Ο Δημήτρης δεν είναι πια κοντά μας

Μου είπε η μητέρα σου.

 

Μου φαινόταν αδιανόητο

Εσύ που ήσουν τόσο ζωντανός άνθρωπος

Να μην υπάρχεις πια.

 

Έπεσα στο κρεβάτι

Και άρχισα να θυμάμαι

Τις όμορφες στιγμές μαζί σου.

 

Έκλαψα και δεν ήθελα να σταματήσω

Με το κλάμα αισθανόμουν

Πως ήσουν τόσο κοντά μου

Εσύ που με τον τρόπο σου σε όλους έδειχνες

Πόσο με αγαπούσες

Και ήθελες να βρίσκεσαι κοντά μου …

 

0 σκέψεις σχετικά με το “Σκοτεινό χαμόγελο …”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s