Είσαι το αστέρι μου …

starfd.jpg

Κοιτάζοντας τα αστέρια σε θυμήθηκα. Η αλήθεια είναι πως δεν είχες φύγει καθόλου από το μυαλό μου αλλά τώρα θυμήθηκα την γλυκιά σου μορφή.

Δεν ήθελα να πάρω λεωφορείο για να πάω στο σπίτι μου μετά από το νοσοκομείο. Είχα πάει να επισκεφτώ μια θεία που είχε κάνει μια εγχείρηση. Η ώρα είχε πάει εννιά και στο σπίιτ με περίιμενε η κορούλα μου και ο συυγός μου. Έτσι σκέφτηκα να πάρω ένα ταξί.

Όμως παρόλο που είχαν περάσει πολλά από μπροστά μου όταν τους έκανα νόημα να σταματήσουν κανένα δεν σταματούσε. Είχα αρχίσει και έχανα την υπομονή μου και όταν είδα ένα ταξι του έκανα νόημα να σταματήσει με νεύρα.

Πήγα κοντά στο παράθυρο του συνοδηγού και τον ρώτησα αν ήταν ελέυθερος. Μου είπε πως ήταν ελέυθερος και πρόσεξα πως ήταν ένας κούκλος. Θέλοντας ναα στειευτώ τον ρώτησα δεν είσαι παντρεμμένος και αυτός καταλαβαίνοντας το αστείο μου απάντησε όχι.

Μπήκα στο ταξί και αφού του είπα που πηγαίναμε έμεινα με τις σκέψεις μου. Με είδε πως ήμουν μετάξυ φαντασίας και πραγματικότητας και με ρώτησε το ονομα μου. Του είπα πως με λένε Μαρία Έλενα και όταν τον ρώτησα το δκό του όνομα τα έχασα. Τον έλεγαν Μάξιμο. Εγώ δε το έιχα ξανακούσει αυτό το όνομα και του το είπα. Μου εξήγησε πως άρεσε πολύ στους γονείς του. Με ρώτησε τι έκανα στο νοσοκομείο και του είπα για την θεία μου.

Δε του άρεσαν τα νοσοκομεία αλλά δεν υπάρχει άνθρωπος που να του άρεσαν. Τα χρειαζόμαστε από ανάγκη. Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Το κατάλαβε και συμφώνησε.

Ήταν ελεύθερος αν και ήταν 38 χρονών με πολύ όμορφα μάτια. Δεν θέλησε ποτέ να παντρευτεί γιατι δεν πίστευε στον θεσμό όπως μου είπε. Εγώ του είπα την οικογενειακή μου κατάσταση και μεταξυ σοβαρού και αστειου μου είπε πως αν ήμουν ελεύθερη με παντρευόταν.

Εγώ το πήρα περισσότερο σαν αστείο παρά σοβαρά και χαμογέλασα. Όμως στο βλέμμα του είδα πως το εννοούσε. Με ρώτησε αν είχα αλλάξει γνώμη και ήθελα να με πάει κάπου αλλού και μου πρότεινε να πάμε για καφέ.

Δεν ήξερα τι να απαντήσω. Στο σπίτι με περίμενε η κορούλα μου και ο άντρας μου και είχα ήδη αργήσει. Δεν ήθελα να τους κάνω να περιμένουν και άλλο και έτσι αρνήθηκα πολυ ευγενικά. Δε του άρεσε η απαντησή μου και μου είπε πως δε θα αργούσαμε καθόλου. Το μυαλό μου έλεγε να μην δεχτώ αλλά η καρδιά μου ήθελε να πάω.

Άκουσα την καρδιά μου και τον ακολούθησα σε μια καφετέρια στην Γλυφάδα. Καθίσαμε κοντά στην θάλασσα και συζητάγαμε. Τον κοιτούσα και δεν πίστευα πως ήμουν εδώ κοντά του. Είχα αρχίσει να αισθάνομαι κάτι γι’ αυτόν και σκέφτηκα πως μάλλον έτσι πρέπει να είναι ο κεραυνοβόλος έρωτας.

Ήξερα πως δεν έπρεπε να βρίσκομαι μαζί του αλλά με την οικογενειά μου αλλά δεν με ένοιαζε καθόλου. Τους είχα ξεχάσει για λίγο και το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να είμαι μαζί του να τον ακούω και να τον κοιτάω. Δεν ξέρω αν κατάλαβε κάτι και εκει που καθόμασταν απάνταντι ο ένας από τον άλλον ήρθε και κάθησε δίπλα μου στο καναπεδάκι.

Με μια κινησή του έβαλε το χέρι του γύρω από την μέση μου και είδε πως δε με πείραξε. Άφησε εκέι το χέρι του και κάποια στιγμή χωρίς να το περιμένω με έσφιξε στην αγκαλιά του και μου έδωσε ένα γλυκό φιλί.

Δεν θυμάμαι κανένας να με ε ίχε φιλήσει με τόσο πάθος. Τον αισθανόμουν τόσο γλυκό κοντά μου που δεν ήθελα να πιστέψω πως είχε συμβεί σε μένα αυτό. Μείναμε αρκετή ώρα αγκαλιά χωρίς να θέλει κανένας να φύγουμε. Συζητούσαμε για τις ζωές μας και κατάλαβα πολλά πράγματα γι΄αυτόν.

Από αυτή την όμορφη ατμόσφαιρα μας έβγαλε το κινητό μου που μας γύρισε στην πραγματικότητα. Ο συζυγός ήταν που μου είπε πως η κορούλα μου έκλαιγε και με ζητούσε. Του είπα πως θα πήγαινα όσο πιο γρήγορα μπορούσα και έκλεισα το τηλέφωνο.

Εξηγησα στον Μάξιμο την κατασταση και τον παρακάλεσα να με γυρίσει πίσω. Δεν έφερε αντίρρηση απλώς με ρώτησε αν ξαναβρισκόμασταν. Του απάντησα πως καλύτερα θα ήταν να μην ξαναβρισκόμασταν. Το κατάλαβε και ξεκινήσαμε για το σπίτι μου.

Δεν τον ξαναείδα πότε γιατί δεν θέλησα να χαλάσω αυτο το ωραίο συναίσθημα που είχα νιώσει στην αγκαλιά του.

Είσαι το αστέρι μου …

starfd.jpg

Κοιτάζοντας τα αστέρια σε θυμήθηκα. Η αλήθεια είναι πως δεν είχες φύγει καθόλου από το μυαλό μου αλλά τώρα θυμήθηκα την γλυκιά σου μορφή.

Δεν ήθελα να πάρω λεωφορείο για να πάω στο σπίτι μου μετά από το νοσοκομείο. Είχα πάει να επισκεφτώ μια θεία που είχε κάνει μια εγχείρηση. Η ώρα είχε πάει εννιά και στο σπίιτ με περίιμενε η κορούλα μου και ο συυγός μου. Έτσι σκέφτηκα να πάρω ένα ταξί.

Όμως παρόλο που είχαν περάσει πολλά από μπροστά μου όταν τους έκανα νόημα να σταματήσουν κανένα δεν σταματούσε. Είχα αρχίσει και έχανα την υπομονή μου και όταν είδα ένα ταξι του έκανα νόημα να σταματήσει με νεύρα.

Πήγα κοντά στο παράθυρο του συνοδηγού και τον ρώτησα αν ήταν ελέυθερος. Μου είπε πως ήταν ελέυθερος και πρόσεξα πως ήταν ένας κούκλος. Θέλοντας ναα στειευτώ τον ρώτησα δεν είσαι παντρεμμένος και αυτός καταλαβαίνοντας το αστείο μου απάντησε όχι.

Μπήκα στο ταξί και αφού του είπα που πηγαίναμε έμεινα με τις σκέψεις μου. Με είδε πως ήμουν μετάξυ φαντασίας και πραγματικότητας και με ρώτησε το ονομα μου. Του είπα πως με λένε Μαρία Έλενα και όταν τον ρώτησα το δκό του όνομα τα έχασα. Τον έλεγαν Μάξιμο. Εγώ δε το έιχα ξανακούσει αυτό το όνομα και του το είπα. Μου εξήγησε πως άρεσε πολύ στους γονείς του. Με ρώτησε τι έκανα στο νοσοκομείο και του είπα για την θεία μου.

Δε του άρεσαν τα νοσοκομεία αλλά δεν υπάρχει άνθρωπος που να του άρεσαν. Τα χρειαζόμαστε από ανάγκη. Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Το κατάλαβε και συμφώνησε.

Ήταν ελεύθερος αν και ήταν 38 χρονών με πολύ όμορφα μάτια. Δεν θέλησε ποτέ να παντρευτεί γιατι δεν πίστευε στον θεσμό όπως μου είπε. Εγώ του είπα την οικογενειακή μου κατάσταση και μεταξυ σοβαρού και αστειου μου είπε πως αν ήμουν ελεύθερη με παντρευόταν.

Εγώ το πήρα περισσότερο σαν αστείο παρά σοβαρά και χαμογέλασα. Όμως στο βλέμμα του είδα πως το εννοούσε. Με ρώτησε αν είχα αλλάξει γνώμη και ήθελα να με πάει κάπου αλλού και μου πρότεινε να πάμε για καφέ.

Δεν ήξερα τι να απαντήσω. Στο σπίτι με περίμενε η κορούλα μου και ο άντρας μου και είχα ήδη αργήσει. Δεν ήθελα να τους κάνω να περιμένουν και άλλο και έτσι αρνήθηκα πολυ ευγενικά. Δε του άρεσε η απαντησή μου και μου είπε πως δε θα αργούσαμε καθόλου. Το μυαλό μου έλεγε να μην δεχτώ αλλά η καρδιά μου ήθελε να πάω.

Άκουσα την καρδιά μου και τον ακολούθησα σε μια καφετέρια στην Γλυφάδα. Καθίσαμε κοντά στην θάλασσα και συζητάγαμε. Τον κοιτούσα και δεν πίστευα πως ήμουν εδώ κοντά του. Είχα αρχίσει να αισθάνομαι κάτι γι’ αυτόν και σκέφτηκα πως μάλλον έτσι πρέπει να είναι ο κεραυνοβόλος έρωτας.

Ήξερα πως δεν έπρεπε να βρίσκομαι μαζί του αλλά με την οικογενειά μου αλλά δεν με ένοιαζε καθόλου. Τους είχα ξεχάσει για λίγο και το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να είμαι μαζί του να τον ακούω και να τον κοιτάω. Δεν ξέρω αν κατάλαβε κάτι και εκει που καθόμασταν απάνταντι ο ένας από τον άλλον ήρθε και κάθησε δίπλα μου στο καναπεδάκι.

Με μια κινησή του έβαλε το χέρι του γύρω από την μέση μου και είδε πως δε με πείραξε. Άφησε εκέι το χέρι του και κάποια στιγμή χωρίς να το περιμένω με έσφιξε στην αγκαλιά του και μου έδωσε ένα γλυκό φιλί.

Δεν θυμάμαι κανένας να με ε ίχε φιλήσει με τόσο πάθος. Τον αισθανόμουν τόσο γλυκό κοντά μου που δεν ήθελα να πιστέψω πως είχε συμβεί σε μένα αυτό. Μείναμε αρκετή ώρα αγκαλιά χωρίς να θέλει κανένας να φύγουμε. Συζητούσαμε για τις ζωές μας και κατάλαβα πολλά πράγματα γι΄αυτόν.

Από αυτή την όμορφη ατμόσφαιρα μας έβγαλε το κινητό μου που μας γύρισε στην πραγματικότητα. Ο συζυγός ήταν που μου είπε πως η κορούλα μου έκλαιγε και με ζητούσε. Του είπα πως θα πήγαινα όσο πιο γρήγορα μπορούσα και έκλεισα το τηλέφωνο.

Εξηγησα στον Μάξιμο την κατασταση και τον παρακάλεσα να με γυρίσει πίσω. Δεν έφερε αντίρρηση απλώς με ρώτησε αν ξαναβρισκόμασταν. Του απάντησα πως καλύτερα θα ήταν να μην ξαναβρισκόμασταν. Το κατάλαβε και ξεκινήσαμε για το σπίτι μου.

Δεν τον ξαναείδα πότε γιατί δεν θέλησα να χαλάσω αυτο το ωραίο συναίσθημα που είχα νιώσει στην αγκαλιά του.

Είσαι το αστέρι μου …

starfd.jpg

Κοιτάζοντας τα αστέρια σε θυμήθηκα. Η αλήθεια είναι πως δεν είχες φύγει καθόλου από το μυαλό μου αλλά τώρα θυμήθηκα την γλυκιά σου μορφή.

Δεν ήθελα να πάρω λεωφορείο για να πάω στο σπίτι μου μετά από το νοσοκομείο. Είχα πάει να επισκεφτώ μια θεία που είχε κάνει μια εγχείρηση. Η ώρα είχε πάει εννιά και στο σπίιτ με περίιμενε η κορούλα μου και ο συυγός μου. Έτσι σκέφτηκα να πάρω ένα ταξί.

Όμως παρόλο που είχαν περάσει πολλά από μπροστά μου όταν τους έκανα νόημα να σταματήσουν κανένα δεν σταματούσε. Είχα αρχίσει και έχανα την υπομονή μου και όταν είδα ένα ταξι του έκανα νόημα να σταματήσει με νεύρα.

Πήγα κοντά στο παράθυρο του συνοδηγού και τον ρώτησα αν ήταν ελέυθερος. Μου είπε πως ήταν ελέυθερος και πρόσεξα πως ήταν ένας κούκλος. Θέλοντας ναα στειευτώ τον ρώτησα δεν είσαι παντρεμμένος και αυτός καταλαβαίνοντας το αστείο μου απάντησε όχι.

Μπήκα στο ταξί και αφού του είπα που πηγαίναμε έμεινα με τις σκέψεις μου. Με είδε πως ήμουν μετάξυ φαντασίας και πραγματικότητας και με ρώτησε το ονομα μου. Του είπα πως με λένε Μαρία Έλενα και όταν τον ρώτησα το δκό του όνομα τα έχασα. Τον έλεγαν Μάξιμο. Εγώ δε το έιχα ξανακούσει αυτό το όνομα και του το είπα. Μου εξήγησε πως άρεσε πολύ στους γονείς του. Με ρώτησε τι έκανα στο νοσοκομείο και του είπα για την θεία μου.

Δε του άρεσαν τα νοσοκομεία αλλά δεν υπάρχει άνθρωπος που να του άρεσαν. Τα χρειαζόμαστε από ανάγκη. Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Το κατάλαβε και συμφώνησε.

Ήταν ελεύθερος αν και ήταν 38 χρονών με πολύ όμορφα μάτια. Δεν θέλησε ποτέ να παντρευτεί γιατι δεν πίστευε στον θεσμό όπως μου είπε. Εγώ του είπα την οικογενειακή μου κατάσταση και μεταξυ σοβαρού και αστειου μου είπε πως αν ήμουν ελεύθερη με παντρευόταν.

Εγώ το πήρα περισσότερο σαν αστείο παρά σοβαρά και χαμογέλασα. Όμως στο βλέμμα του είδα πως το εννοούσε. Με ρώτησε αν είχα αλλάξει γνώμη και ήθελα να με πάει κάπου αλλού και μου πρότεινε να πάμε για καφέ.

Δεν ήξερα τι να απαντήσω. Στο σπίτι με περίμενε η κορούλα μου και ο άντρας μου και είχα ήδη αργήσει. Δεν ήθελα να τους κάνω να περιμένουν και άλλο και έτσι αρνήθηκα πολυ ευγενικά. Δε του άρεσε η απαντησή μου και μου είπε πως δε θα αργούσαμε καθόλου. Το μυαλό μου έλεγε να μην δεχτώ αλλά η καρδιά μου ήθελε να πάω.

Άκουσα την καρδιά μου και τον ακολούθησα σε μια καφετέρια στην Γλυφάδα. Καθίσαμε κοντά στην θάλασσα και συζητάγαμε. Τον κοιτούσα και δεν πίστευα πως ήμουν εδώ κοντά του. Είχα αρχίσει να αισθάνομαι κάτι γι’ αυτόν και σκέφτηκα πως μάλλον έτσι πρέπει να είναι ο κεραυνοβόλος έρωτας.

Ήξερα πως δεν έπρεπε να βρίσκομαι μαζί του αλλά με την οικογενειά μου αλλά δεν με ένοιαζε καθόλου. Τους είχα ξεχάσει για λίγο και το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να είμαι μαζί του να τον ακούω και να τον κοιτάω. Δεν ξέρω αν κατάλαβε κάτι και εκει που καθόμασταν απάνταντι ο ένας από τον άλλον ήρθε και κάθησε δίπλα μου στο καναπεδάκι.

Με μια κινησή του έβαλε το χέρι του γύρω από την μέση μου και είδε πως δε με πείραξε. Άφησε εκέι το χέρι του και κάποια στιγμή χωρίς να το περιμένω με έσφιξε στην αγκαλιά του και μου έδωσε ένα γλυκό φιλί.

Δεν θυμάμαι κανένας να με ε ίχε φιλήσει με τόσο πάθος. Τον αισθανόμουν τόσο γλυκό κοντά μου που δεν ήθελα να πιστέψω πως είχε συμβεί σε μένα αυτό. Μείναμε αρκετή ώρα αγκαλιά χωρίς να θέλει κανένας να φύγουμε. Συζητούσαμε για τις ζωές μας και κατάλαβα πολλά πράγματα γι΄αυτόν.

Από αυτή την όμορφη ατμόσφαιρα μας έβγαλε το κινητό μου που μας γύρισε στην πραγματικότητα. Ο συζυγός ήταν που μου είπε πως η κορούλα μου έκλαιγε και με ζητούσε. Του είπα πως θα πήγαινα όσο πιο γρήγορα μπορούσα και έκλεισα το τηλέφωνο.

Εξηγησα στον Μάξιμο την κατασταση και τον παρακάλεσα να με γυρίσει πίσω. Δεν έφερε αντίρρηση απλώς με ρώτησε αν ξαναβρισκόμασταν. Του απάντησα πως καλύτερα θα ήταν να μην ξαναβρισκόμασταν. Το κατάλαβε και ξεκινήσαμε για το σπίτι μου.

Δεν τον ξαναείδα πότε γιατί δεν θέλησα να χαλάσω αυτο το ωραίο συναίσθημα που είχα νιώσει στην αγκαλιά του.

Είσαι το αστέρι μου …

starfd.jpg

Κοιτάζοντας τα αστέρια σε θυμήθηκα. Η αλήθεια είναι πως δεν είχες φύγει καθόλου από το μυαλό μου αλλά τώρα θυμήθηκα την γλυκιά σου μορφή.

Δεν ήθελα να πάρω λεωφορείο για να πάω στο σπίτι μου μετά από το νοσοκομείο. Είχα πάει να επισκεφτώ μια θεία που είχε κάνει μια εγχείρηση. Η ώρα είχε πάει εννιά και στο σπίιτ με περίιμενε η κορούλα μου και ο συυγός μου. Έτσι σκέφτηκα να πάρω ένα ταξί.

Όμως παρόλο που είχαν περάσει πολλά από μπροστά μου όταν τους έκανα νόημα να σταματήσουν κανένα δεν σταματούσε. Είχα αρχίσει και έχανα την υπομονή μου και όταν είδα ένα ταξι του έκανα νόημα να σταματήσει με νεύρα.

Πήγα κοντά στο παράθυρο του συνοδηγού και τον ρώτησα αν ήταν ελέυθερος. Μου είπε πως ήταν ελέυθερος και πρόσεξα πως ήταν ένας κούκλος. Θέλοντας ναα στειευτώ τον ρώτησα δεν είσαι παντρεμμένος και αυτός καταλαβαίνοντας το αστείο μου απάντησε όχι.

Μπήκα στο ταξί και αφού του είπα που πηγαίναμε έμεινα με τις σκέψεις μου. Με είδε πως ήμουν μετάξυ φαντασίας και πραγματικότητας και με ρώτησε το ονομα μου. Του είπα πως με λένε Μαρία Έλενα και όταν τον ρώτησα το δκό του όνομα τα έχασα. Τον έλεγαν Μάξιμο. Εγώ δε το έιχα ξανακούσει αυτό το όνομα και του το είπα. Μου εξήγησε πως άρεσε πολύ στους γονείς του. Με ρώτησε τι έκανα στο νοσοκομείο και του είπα για την θεία μου.

Δε του άρεσαν τα νοσοκομεία αλλά δεν υπάρχει άνθρωπος που να του άρεσαν. Τα χρειαζόμαστε από ανάγκη. Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Το κατάλαβε και συμφώνησε.

Ήταν ελεύθερος αν και ήταν 38 χρονών με πολύ όμορφα μάτια. Δεν θέλησε ποτέ να παντρευτεί γιατι δεν πίστευε στον θεσμό όπως μου είπε. Εγώ του είπα την οικογενειακή μου κατάσταση και μεταξυ σοβαρού και αστειου μου είπε πως αν ήμουν ελεύθερη με παντρευόταν.

Εγώ το πήρα περισσότερο σαν αστείο παρά σοβαρά και χαμογέλασα. Όμως στο βλέμμα του είδα πως το εννοούσε. Με ρώτησε αν είχα αλλάξει γνώμη και ήθελα να με πάει κάπου αλλού και μου πρότεινε να πάμε για καφέ.

Δεν ήξερα τι να απαντήσω. Στο σπίτι με περίμενε η κορούλα μου και ο άντρας μου και είχα ήδη αργήσει. Δεν ήθελα να τους κάνω να περιμένουν και άλλο και έτσι αρνήθηκα πολυ ευγενικά. Δε του άρεσε η απαντησή μου και μου είπε πως δε θα αργούσαμε καθόλου. Το μυαλό μου έλεγε να μην δεχτώ αλλά η καρδιά μου ήθελε να πάω.

Άκουσα την καρδιά μου και τον ακολούθησα σε μια καφετέρια στην Γλυφάδα. Καθίσαμε κοντά στην θάλασσα και συζητάγαμε. Τον κοιτούσα και δεν πίστευα πως ήμουν εδώ κοντά του. Είχα αρχίσει να αισθάνομαι κάτι γι’ αυτόν και σκέφτηκα πως μάλλον έτσι πρέπει να είναι ο κεραυνοβόλος έρωτας.

Ήξερα πως δεν έπρεπε να βρίσκομαι μαζί του αλλά με την οικογενειά μου αλλά δεν με ένοιαζε καθόλου. Τους είχα ξεχάσει για λίγο και το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να είμαι μαζί του να τον ακούω και να τον κοιτάω. Δεν ξέρω αν κατάλαβε κάτι και εκει που καθόμασταν απάνταντι ο ένας από τον άλλον ήρθε και κάθησε δίπλα μου στο καναπεδάκι.

Με μια κινησή του έβαλε το χέρι του γύρω από την μέση μου και είδε πως δε με πείραξε. Άφησε εκέι το χέρι του και κάποια στιγμή χωρίς να το περιμένω με έσφιξε στην αγκαλιά του και μου έδωσε ένα γλυκό φιλί.

Δεν θυμάμαι κανένας να με ε ίχε φιλήσει με τόσο πάθος. Τον αισθανόμουν τόσο γλυκό κοντά μου που δεν ήθελα να πιστέψω πως είχε συμβεί σε μένα αυτό. Μείναμε αρκετή ώρα αγκαλιά χωρίς να θέλει κανένας να φύγουμε. Συζητούσαμε για τις ζωές μας και κατάλαβα πολλά πράγματα γι΄αυτόν.

Από αυτή την όμορφη ατμόσφαιρα μας έβγαλε το κινητό μου που μας γύρισε στην πραγματικότητα. Ο συζυγός ήταν που μου είπε πως η κορούλα μου έκλαιγε και με ζητούσε. Του είπα πως θα πήγαινα όσο πιο γρήγορα μπορούσα και έκλεισα το τηλέφωνο.

Εξηγησα στον Μάξιμο την κατασταση και τον παρακάλεσα να με γυρίσει πίσω. Δεν έφερε αντίρρηση απλώς με ρώτησε αν ξαναβρισκόμασταν. Του απάντησα πως καλύτερα θα ήταν να μην ξαναβρισκόμασταν. Το κατάλαβε και ξεκινήσαμε για το σπίτι μου.

Δεν τον ξαναείδα πότε γιατί δεν θέλησα να χαλάσω αυτο το ωραίο συναίσθημα που είχα νιώσει στην αγκαλιά του.

Είσαι το αστέρι μου …

starfd.jpg

Κοιτάζοντας τα αστέρια σε θυμήθηκα. Η αλήθεια είναι πως δεν είχες φύγει καθόλου από το μυαλό μου αλλά τώρα θυμήθηκα την γλυκιά σου μορφή.

Δεν ήθελα να πάρω λεωφορείο για να πάω στο σπίτι μου μετά από το νοσοκομείο. Είχα πάει να επισκεφτώ μια θεία που είχε κάνει μια εγχείρηση. Η ώρα είχε πάει εννιά και στο σπίιτ με περίιμενε η κορούλα μου και ο συυγός μου. Έτσι σκέφτηκα να πάρω ένα ταξί.

Όμως παρόλο που είχαν περάσει πολλά από μπροστά μου όταν τους έκανα νόημα να σταματήσουν κανένα δεν σταματούσε. Είχα αρχίσει και έχανα την υπομονή μου και όταν είδα ένα ταξι του έκανα νόημα να σταματήσει με νεύρα.

Πήγα κοντά στο παράθυρο του συνοδηγού και τον ρώτησα αν ήταν ελέυθερος. Μου είπε πως ήταν ελέυθερος και πρόσεξα πως ήταν ένας κούκλος. Θέλοντας ναα στειευτώ τον ρώτησα δεν είσαι παντρεμμένος και αυτός καταλαβαίνοντας το αστείο μου απάντησε όχι.

Μπήκα στο ταξί και αφού του είπα που πηγαίναμε έμεινα με τις σκέψεις μου. Με είδε πως ήμουν μετάξυ φαντασίας και πραγματικότητας και με ρώτησε το ονομα μου. Του είπα πως με λένε Μαρία Έλενα και όταν τον ρώτησα το δκό του όνομα τα έχασα. Τον έλεγαν Μάξιμο. Εγώ δε το έιχα ξανακούσει αυτό το όνομα και του το είπα. Μου εξήγησε πως άρεσε πολύ στους γονείς του. Με ρώτησε τι έκανα στο νοσοκομείο και του είπα για την θεία μου.

Δε του άρεσαν τα νοσοκομεία αλλά δεν υπάρχει άνθρωπος που να του άρεσαν. Τα χρειαζόμαστε από ανάγκη. Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Το κατάλαβε και συμφώνησε.

Ήταν ελεύθερος αν και ήταν 38 χρονών με πολύ όμορφα μάτια. Δεν θέλησε ποτέ να παντρευτεί γιατι δεν πίστευε στον θεσμό όπως μου είπε. Εγώ του είπα την οικογενειακή μου κατάσταση και μεταξυ σοβαρού και αστειου μου είπε πως αν ήμουν ελεύθερη με παντρευόταν.

Εγώ το πήρα περισσότερο σαν αστείο παρά σοβαρά και χαμογέλασα. Όμως στο βλέμμα του είδα πως το εννοούσε. Με ρώτησε αν είχα αλλάξει γνώμη και ήθελα να με πάει κάπου αλλού και μου πρότεινε να πάμε για καφέ.

Δεν ήξερα τι να απαντήσω. Στο σπίτι με περίμενε η κορούλα μου και ο άντρας μου και είχα ήδη αργήσει. Δεν ήθελα να τους κάνω να περιμένουν και άλλο και έτσι αρνήθηκα πολυ ευγενικά. Δε του άρεσε η απαντησή μου και μου είπε πως δε θα αργούσαμε καθόλου. Το μυαλό μου έλεγε να μην δεχτώ αλλά η καρδιά μου ήθελε να πάω.

Άκουσα την καρδιά μου και τον ακολούθησα σε μια καφετέρια στην Γλυφάδα. Καθίσαμε κοντά στην θάλασσα και συζητάγαμε. Τον κοιτούσα και δεν πίστευα πως ήμουν εδώ κοντά του. Είχα αρχίσει να αισθάνομαι κάτι γι’ αυτόν και σκέφτηκα πως μάλλον έτσι πρέπει να είναι ο κεραυνοβόλος έρωτας.

Ήξερα πως δεν έπρεπε να βρίσκομαι μαζί του αλλά με την οικογενειά μου αλλά δεν με ένοιαζε καθόλου. Τους είχα ξεχάσει για λίγο και το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να είμαι μαζί του να τον ακούω και να τον κοιτάω. Δεν ξέρω αν κατάλαβε κάτι και εκει που καθόμασταν απάνταντι ο ένας από τον άλλον ήρθε και κάθησε δίπλα μου στο καναπεδάκι.

Με μια κινησή του έβαλε το χέρι του γύρω από την μέση μου και είδε πως δε με πείραξε. Άφησε εκέι το χέρι του και κάποια στιγμή χωρίς να το περιμένω με έσφιξε στην αγκαλιά του και μου έδωσε ένα γλυκό φιλί.

Δεν θυμάμαι κανένας να με ε ίχε φιλήσει με τόσο πάθος. Τον αισθανόμουν τόσο γλυκό κοντά μου που δεν ήθελα να πιστέψω πως είχε συμβεί σε μένα αυτό. Μείναμε αρκετή ώρα αγκαλιά χωρίς να θέλει κανένας να φύγουμε. Συζητούσαμε για τις ζωές μας και κατάλαβα πολλά πράγματα γι΄αυτόν.

Από αυτή την όμορφη ατμόσφαιρα μας έβγαλε το κινητό μου που μας γύρισε στην πραγματικότητα. Ο συζυγός ήταν που μου είπε πως η κορούλα μου έκλαιγε και με ζητούσε. Του είπα πως θα πήγαινα όσο πιο γρήγορα μπορούσα και έκλεισα το τηλέφωνο.

Εξηγησα στον Μάξιμο την κατασταση και τον παρακάλεσα να με γυρίσει πίσω. Δεν έφερε αντίρρηση απλώς με ρώτησε αν ξαναβρισκόμασταν. Του απάντησα πως καλύτερα θα ήταν να μην ξαναβρισκόμασταν. Το κατάλαβε και ξεκινήσαμε για το σπίτι μου.

Δεν τον ξαναείδα πότε γιατί δεν θέλησα να χαλάσω αυτο το ωραίο συναίσθημα που είχα νιώσει στην αγκαλιά του.

Είσαι το αστέρι μου …

starfd.jpg

Κοιτάζοντας τα αστέρια σε θυμήθηκα. Η αλήθεια είναι πως δεν είχες φύγει καθόλου από το μυαλό μου αλλά τώρα θυμήθηκα την γλυκιά σου μορφή.

Δεν ήθελα να πάρω λεωφορείο για να πάω στο σπίτι μου μετά από το νοσοκομείο. Είχα πάει να επισκεφτώ μια θεία που είχε κάνει μια εγχείρηση. Η ώρα είχε πάει εννιά και στο σπίιτ με περίιμενε η κορούλα μου και ο συυγός μου. Έτσι σκέφτηκα να πάρω ένα ταξί.

Όμως παρόλο που είχαν περάσει πολλά από μπροστά μου όταν τους έκανα νόημα να σταματήσουν κανένα δεν σταματούσε. Είχα αρχίσει και έχανα την υπομονή μου και όταν είδα ένα ταξι του έκανα νόημα να σταματήσει με νεύρα.

Πήγα κοντά στο παράθυρο του συνοδηγού και τον ρώτησα αν ήταν ελέυθερος. Μου είπε πως ήταν ελέυθερος και πρόσεξα πως ήταν ένας κούκλος. Θέλοντας ναα στειευτώ τον ρώτησα δεν είσαι παντρεμμένος και αυτός καταλαβαίνοντας το αστείο μου απάντησε όχι.

Μπήκα στο ταξί και αφού του είπα που πηγαίναμε έμεινα με τις σκέψεις μου. Με είδε πως ήμουν μετάξυ φαντασίας και πραγματικότητας και με ρώτησε το ονομα μου. Του είπα πως με λένε Μαρία Έλενα και όταν τον ρώτησα το δκό του όνομα τα έχασα. Τον έλεγαν Μάξιμο. Εγώ δε το έιχα ξανακούσει αυτό το όνομα και του το είπα. Μου εξήγησε πως άρεσε πολύ στους γονείς του. Με ρώτησε τι έκανα στο νοσοκομείο και του είπα για την θεία μου.

Δε του άρεσαν τα νοσοκομεία αλλά δεν υπάρχει άνθρωπος που να του άρεσαν. Τα χρειαζόμαστε από ανάγκη. Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Το κατάλαβε και συμφώνησε.

Ήταν ελεύθερος αν και ήταν 38 χρονών με πολύ όμορφα μάτια. Δεν θέλησε ποτέ να παντρευτεί γιατι δεν πίστευε στον θεσμό όπως μου είπε. Εγώ του είπα την οικογενειακή μου κατάσταση και μεταξυ σοβαρού και αστειου μου είπε πως αν ήμουν ελεύθερη με παντρευόταν.

Εγώ το πήρα περισσότερο σαν αστείο παρά σοβαρά και χαμογέλασα. Όμως στο βλέμμα του είδα πως το εννοούσε. Με ρώτησε αν είχα αλλάξει γνώμη και ήθελα να με πάει κάπου αλλού και μου πρότεινε να πάμε για καφέ.

Δεν ήξερα τι να απαντήσω. Στο σπίτι με περίμενε η κορούλα μου και ο άντρας μου και είχα ήδη αργήσει. Δεν ήθελα να τους κάνω να περιμένουν και άλλο και έτσι αρνήθηκα πολυ ευγενικά. Δε του άρεσε η απαντησή μου και μου είπε πως δε θα αργούσαμε καθόλου. Το μυαλό μου έλεγε να μην δεχτώ αλλά η καρδιά μου ήθελε να πάω.

Άκουσα την καρδιά μου και τον ακολούθησα σε μια καφετέρια στην Γλυφάδα. Καθίσαμε κοντά στην θάλασσα και συζητάγαμε. Τον κοιτούσα και δεν πίστευα πως ήμουν εδώ κοντά του. Είχα αρχίσει να αισθάνομαι κάτι γι’ αυτόν και σκέφτηκα πως μάλλον έτσι πρέπει να είναι ο κεραυνοβόλος έρωτας.

Ήξερα πως δεν έπρεπε να βρίσκομαι μαζί του αλλά με την οικογενειά μου αλλά δεν με ένοιαζε καθόλου. Τους είχα ξεχάσει για λίγο και το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να είμαι μαζί του να τον ακούω και να τον κοιτάω. Δεν ξέρω αν κατάλαβε κάτι και εκει που καθόμασταν απάνταντι ο ένας από τον άλλον ήρθε και κάθησε δίπλα μου στο καναπεδάκι.

Με μια κινησή του έβαλε το χέρι του γύρω από την μέση μου και είδε πως δε με πείραξε. Άφησε εκέι το χέρι του και κάποια στιγμή χωρίς να το περιμένω με έσφιξε στην αγκαλιά του και μου έδωσε ένα γλυκό φιλί.

Δεν θυμάμαι κανένας να με ε ίχε φιλήσει με τόσο πάθος. Τον αισθανόμουν τόσο γλυκό κοντά μου που δεν ήθελα να πιστέψω πως είχε συμβεί σε μένα αυτό. Μείναμε αρκετή ώρα αγκαλιά χωρίς να θέλει κανένας να φύγουμε. Συζητούσαμε για τις ζωές μας και κατάλαβα πολλά πράγματα γι΄αυτόν.

Από αυτή την όμορφη ατμόσφαιρα μας έβγαλε το κινητό μου που μας γύρισε στην πραγματικότητα. Ο συζυγός ήταν που μου είπε πως η κορούλα μου έκλαιγε και με ζητούσε. Του είπα πως θα πήγαινα όσο πιο γρήγορα μπορούσα και έκλεισα το τηλέφωνο.

Εξηγησα στον Μάξιμο την κατασταση και τον παρακάλεσα να με γυρίσει πίσω. Δεν έφερε αντίρρηση απλώς με ρώτησε αν ξαναβρισκόμασταν. Του απάντησα πως καλύτερα θα ήταν να μην ξαναβρισκόμασταν. Το κατάλαβε και ξεκινήσαμε για το σπίτι μου.

Δεν τον ξαναείδα πότε γιατί δεν θέλησα να χαλάσω αυτο το ωραίο συναίσθημα που είχα νιώσει στην αγκαλιά του.

Είσαι το αστέρι μου …

starfd.jpg

Κοιτάζοντας τα αστέρια σε θυμήθηκα. Η αλήθεια είναι πως δεν είχες φύγει καθόλου από το μυαλό μου αλλά τώρα θυμήθηκα την γλυκιά σου μορφή.

Δεν ήθελα να πάρω λεωφορείο για να πάω στο σπίτι μου μετά από το νοσοκομείο. Είχα πάει να επισκεφτώ μια θεία που είχε κάνει μια εγχείρηση. Η ώρα είχε πάει εννιά και στο σπίιτ με περίιμενε η κορούλα μου και ο συυγός μου. Έτσι σκέφτηκα να πάρω ένα ταξί.

Όμως παρόλο που είχαν περάσει πολλά από μπροστά μου όταν τους έκανα νόημα να σταματήσουν κανένα δεν σταματούσε. Είχα αρχίσει και έχανα την υπομονή μου και όταν είδα ένα ταξι του έκανα νόημα να σταματήσει με νεύρα.

Πήγα κοντά στο παράθυρο του συνοδηγού και τον ρώτησα αν ήταν ελέυθερος. Μου είπε πως ήταν ελέυθερος και πρόσεξα πως ήταν ένας κούκλος. Θέλοντας ναα στειευτώ τον ρώτησα δεν είσαι παντρεμμένος και αυτός καταλαβαίνοντας το αστείο μου απάντησε όχι.

Μπήκα στο ταξί και αφού του είπα που πηγαίναμε έμεινα με τις σκέψεις μου. Με είδε πως ήμουν μετάξυ φαντασίας και πραγματικότητας και με ρώτησε το ονομα μου. Του είπα πως με λένε Μαρία Έλενα και όταν τον ρώτησα το δκό του όνομα τα έχασα. Τον έλεγαν Μάξιμο. Εγώ δε το έιχα ξανακούσει αυτό το όνομα και του το είπα. Μου εξήγησε πως άρεσε πολύ στους γονείς του. Με ρώτησε τι έκανα στο νοσοκομείο και του είπα για την θεία μου.

Δε του άρεσαν τα νοσοκομεία αλλά δεν υπάρχει άνθρωπος που να του άρεσαν. Τα χρειαζόμαστε από ανάγκη. Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Το κατάλαβε και συμφώνησε.

Ήταν ελεύθερος αν και ήταν 38 χρονών με πολύ όμορφα μάτια. Δεν θέλησε ποτέ να παντρευτεί γιατι δεν πίστευε στον θεσμό όπως μου είπε. Εγώ του είπα την οικογενειακή μου κατάσταση και μεταξυ σοβαρού και αστειου μου είπε πως αν ήμουν ελεύθερη με παντρευόταν.

Εγώ το πήρα περισσότερο σαν αστείο παρά σοβαρά και χαμογέλασα. Όμως στο βλέμμα του είδα πως το εννοούσε. Με ρώτησε αν είχα αλλάξει γνώμη και ήθελα να με πάει κάπου αλλού και μου πρότεινε να πάμε για καφέ.

Δεν ήξερα τι να απαντήσω. Στο σπίτι με περίμενε η κορούλα μου και ο άντρας μου και είχα ήδη αργήσει. Δεν ήθελα να τους κάνω να περιμένουν και άλλο και έτσι αρνήθηκα πολυ ευγενικά. Δε του άρεσε η απαντησή μου και μου είπε πως δε θα αργούσαμε καθόλου. Το μυαλό μου έλεγε να μην δεχτώ αλλά η καρδιά μου ήθελε να πάω.

Άκουσα την καρδιά μου και τον ακολούθησα σε μια καφετέρια στην Γλυφάδα. Καθίσαμε κοντά στην θάλασσα και συζητάγαμε. Τον κοιτούσα και δεν πίστευα πως ήμουν εδώ κοντά του. Είχα αρχίσει να αισθάνομαι κάτι γι’ αυτόν και σκέφτηκα πως μάλλον έτσι πρέπει να είναι ο κεραυνοβόλος έρωτας.

Ήξερα πως δεν έπρεπε να βρίσκομαι μαζί του αλλά με την οικογενειά μου αλλά δεν με ένοιαζε καθόλου. Τους είχα ξεχάσει για λίγο και το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να είμαι μαζί του να τον ακούω και να τον κοιτάω. Δεν ξέρω αν κατάλαβε κάτι και εκει που καθόμασταν απάνταντι ο ένας από τον άλλον ήρθε και κάθησε δίπλα μου στο καναπεδάκι.

Με μια κινησή του έβαλε το χέρι του γύρω από την μέση μου και είδε πως δε με πείραξε. Άφησε εκέι το χέρι του και κάποια στιγμή χωρίς να το περιμένω με έσφιξε στην αγκαλιά του και μου έδωσε ένα γλυκό φιλί.

Δεν θυμάμαι κανένας να με ε ίχε φιλήσει με τόσο πάθος. Τον αισθανόμουν τόσο γλυκό κοντά μου που δεν ήθελα να πιστέψω πως είχε συμβεί σε μένα αυτό. Μείναμε αρκετή ώρα αγκαλιά χωρίς να θέλει κανένας να φύγουμε. Συζητούσαμε για τις ζωές μας και κατάλαβα πολλά πράγματα γι΄αυτόν.

Από αυτή την όμορφη ατμόσφαιρα μας έβγαλε το κινητό μου που μας γύρισε στην πραγματικότητα. Ο συζυγός ήταν που μου είπε πως η κορούλα μου έκλαιγε και με ζητούσε. Του είπα πως θα πήγαινα όσο πιο γρήγορα μπορούσα και έκλεισα το τηλέφωνο.

Εξηγησα στον Μάξιμο την κατασταση και τον παρακάλεσα να με γυρίσει πίσω. Δεν έφερε αντίρρηση απλώς με ρώτησε αν ξαναβρισκόμασταν. Του απάντησα πως καλύτερα θα ήταν να μην ξαναβρισκόμασταν. Το κατάλαβε και ξεκινήσαμε για το σπίτι μου.

Δεν τον ξαναείδα πότε γιατί δεν θέλησα να χαλάσω αυτο το ωραίο συναίσθημα που είχα νιώσει στην αγκαλιά του.