Κάτι διαφορετικό …

Ένα ψηφιακό υδρο-περίπτερο με τοίχους/κουρτίνες νερού, ειδικά ανοίγματα και γραφικά αποκαλύφθηκε την περασμένη Πέμπτη στα εγκαίνια της έκθεση «expo 2008», στη Σαραγόσα της Ισπανίας.


Το Digital Water Pavilion, στο οποίο δόθηκε ο τίτλος της Καλύτερης Εφεύρεση της Χρονιάς στον τομέα της Αρχιτεκτονικής, όταν αποκαλύφθηκαν τα σχέδια του κτιρίου το 2007, είναι το πρώτο κτίριο του είδους του και αντιπροσωπεύει την ψηφιακή αρχιτεκτονική για την δημιουργία χώρου που προσαρμόζεται δυναμικά σε ανθρώπους και καταστάσεις.

Ο πρωτότυπος σχεδιασμός της ομάδας ΜΙΤ περιλαμβάνει και τον ψηφιακό έλεγχο του τρεχούμενου νερού για τη δημιουργία ανοιγμάτων και γραφικών. Το περίπτερο θα στεγάζει κέντρο πληροφοριών, καφετέρια και εκθεσιακό χώρο.

Πρόκειται για μια αλληλεπιδραστική δομή που θα μπορεί να προγραμματιστεί ώστε να λαμβάνει διάφορες μορφές και να παρουσιάζει συγκεκριμένα μοτίβα και εικόνες.

«Το έναυσμα για το σχεδιασμό ενός ψηφιακού περίπτερου από νερό ήταν η κυρίαρχη πρόκληση: Μπορούμε να δημιουργήσουμε υγρή, αναδιαμορφωμένη αρχιτεκτονική;» σχολιάζει ο Carlo Ratti, υπεύθυνος του MIT’s SENSEable City Laboratory. «Το κτίριο αυτό έχει ως σκοπό να δώσει μια ικανοποιητική απάντηση σε αυτό το σημαντικό ερώτημα.»

«Είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι το νερό αποτελεί ένα από τα πιο δυναμικά και ελκυστικά στοιχεία του αστικού χώρου,» σχολιάζει ο William J.Mitchell, υπεύθυνος του MIT’s Design Laboratory και πρώην πρύτανης του MIT.

«Οι αρχιτέκτονες αρκετές δεκαετίες προσπαθούν να προσεγγίσουν μια τέτοια δομή μέσω καναλιών, βαλβίδων και αντλιών.»

«Η τεχνολογία των ψηφιακών τοίχων νερού και η πρωτοπόρα εφαρμογή της στο εικονικό περίπτερο, προσέδωσε μια νέα διάσταση στην εικονική εποχή. Προχωρώντας περαιτέρω, νέοι συνδυασμοί τεχνολογίας ανίχνευσης, ενσωματωμένης ευφυΐας, δικτύωσης, αυτόματα ελεγχόμενων αντλιών, βαλβίδων και άλλων τεχνολογιών αναδεικνύουν τις εκπληκτικές εφαρμογές του νερού σε αστική κλίμακα.»

Οι «υγροί τοίχοι» που συνιστούν τη δομή του κτιρίου ελέγχονται από πολύ γρήγορους υπολογιστές που ρυθμίζονται από σωληνοειδείς βαλβίδες. Οι τοίχοι αυτοί έχουν προγραμματιστεί ώστε να λαμβάνουν διάφορα σχήματα, μοτίβα, εικόνες, κείμενα και να ανταποκρίνονται δυναμικά στις εισροές των αισθητήρων.

«Αυτή η δυνατότητα επιτρέπει στους αρχιτέκτονες να έλθουν αντιμέτωποι με πολλές παραδοσιακές ιδέες της αρχιτεκτονικής,» αναφέρει ο Mitchell. «Οι πόρτες, για παράδειγμα, δεν είναι απαραίτητο να έχουν συγκεκριμένη θέση. Όταν περνάει κανείς μέσα από το κτίριο, οι υγροί τοίχοι ανοίγουν όπως η Ερυθρά Θάλασσα που σχίστηκε στα δυο για τον Μωυσή.»

Στους τοίχους προβάλλονται συνεχώς μηνύματα ή γραφικά σχετικά με την έκθεση, επίσης κατασκευασμένα με ψηφιακές διακοπές της ροής του νερού.


Ο Carlo Ratti δίνει μια απλουστευμένη εξήγηση των καλλιτεχνικών τοίχων: «Για να καταλάβει κανείς τη σύλληψη της ψηφιακής ροής του νερού αρκεί να φέρει στο μυαλό του έναν εκτυπωτή inkjet σε μεγάλη κλίμακα, που ελέγχει τους ψεκασμούς του νερού».

Οι τοίχοι του κτιρίου αποτελούνται από νερό, μαζί με κάθετα τμήματα στην άκρη της οροφής και στο εσωτερικό της. Το μόνο στερεό τμήμα του περιπτέρου είναι η οροφή, μια δομή υψηλής τεχνολογίας πάχους 400 mm που καλύπτεται από νερό και έχει σχεδιαστεί από την Arup και κατασκευαστεί από τη Siemens. Η οροφή βασίζεται σε κινητά έμβολα και κινείται πάνω ή κάτω αναλόγως τις κλιματικές συνθήκες. Η οροφή μπορεί επίσης να ισοπεδωθεί με το έδαφος, σε τέτοιο σημείο ώστε να εξαφανιστεί όλο το κτίριο.

Εάν, ωστόσο, αναρωτιέστε πως μπορεί κανείς να μπει στον εσωτερικό χώρο χωρίς να βραχεί, να είστε σίγουροι πως οι αρχιτέκτονες έχουν προβλέψει και γι’Α αυτό. Η ίδια τεχνολογία που δημιουργεί τις διακοπές της ροής στα γραφικά, φέρει αισθητήρες που ανιχνεύουν την κίνηση ανθρώπων ή και αντικειμένων που πλησιάζουν και διακόπτουν το νερό ώστε να εξασφαλίζουν τη «στεγνή» είσοδο και έξοδο από το περίπτερο.

Το κτίριο διαθέτει 3.000 εικονικά ελεγχόμενες σωληνοειδείς βαλβίδες, αρκετές αντλίες, 12 υδραυλικά ανοξείδωτα έμβολα και ένα εικονικό σύστημα ελέγχου βασισμένο σε λογισμικό ανοιχτού κώδικα. Το νερό που χρησιμοποιείται ανακυκλώνεται, κάποιο μέρος του χάνεται λόγω εξάτμισης, όμως συμπληρώνεται από τις βροχοπτώσεις στην περιοχή.

Η έκθεση «expo 2008» στη Σαραγόσα υπόσχεται τη συγκέντρωση βιώσιμων καινοτομιών, που θα εισηγηθούν θέματα για το νερό και τη βιώσιμη ανάπτυξη.

«Το Digital Water Pavilion μας δείχνει τον τρόπο με τον οποίο τα κτίρια του μέλλοντος θα αλλάξουν την εμφάνιση τους, βασιζόμενα στην αναγκαιότητα και την χρησιμότητα,» σχολιάζει ο Ratti. «Δεν είναι εύκολο να επιτύχει κανείς τέτοια αποτελέσματα όταν έχει να κάνει με μπετόν, τούβλα και ασβέστη. Όλα όμως είναι πιθανά με το ψηφιακό νερό, το οποίο μπορεί να εμφανιστεί και να εξαφανιστεί ως δια μαγείας.»

«Τη δεκαετία του ‘Α90, η ψηφιακή τεχνολογία μας οδήγησε να φανταστούμε μακρινούς εικονικούς πλανήτες. Σήμερα έχουμε προχωρήσει: Το μέλλον της αρχιτεκτονικής μπορεί να αντιμετωπίσει ψηφιακά περιβάλλοντα, όπου bits και άτομα μπορούν εύκολα να συγχωνευθούν.»

Ο σχεδιασμός και η κατασκευή του Digital Water Wall ήταν μια από κοινού συνεργασία του MIT και της πόλης Σαραγόσα της Ισπανίας.


0 σκέψεις σχετικά με το “Κάτι διαφορετικό …”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s