Μια νύχτα …

Diamond-Night.jpg
Η κάμαρα ήταν πτωχική και πρόστυχη,

κρυμένη επάνω από την ύποπτη ταβέρνα.

Απ’ το παράθυρο φαίνονταν το σοκάκι,

το ακάθαρτο και το στενό. Από κάτω

ήρχονταν η φωνές κάτι εργατών

που έπαιζαν χαρτιά και που γλεντούσαν.

Κ’ εκεί στο λαϊκό, το ταπεινό κρεββάτι

είχα το σώμα του έρωτος, είχα τα χείλη

τα ηδονικά και ρόδινα της μέθης –

τα ρόδινα μιας τέτοιας μέθης, που και τώρα

που γράφω, έπειτ’ από τόσα χρόνια!,

μες στο μονήρες σπίτι μου, μεθώ ξανά.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

0 σκέψεις σχετικά με το “Μια νύχτα …”

  1. οκ..απλα μερικες φορες δεν ερχονται..αλλες αργουν..τι να πω???θα
    πω φιλακια:)

    α, και μια ερωτηση τη καθηγητρια εισαι??πες μου
    φιλολογος….!πλζζζζζ

    Μου αρέσει!

  2. Δυο χρονια τωρα Μαριαλενα μου, ειχαμε μια καθηγητρια….Αστα να
    πανε…!!!!Καθε πρωι φωνες,σπαστικια οσο δεν παει κι ας ηταν μονο
    24…!Να μας βαζει α διαβαζουμε σελιδες με θεωρια(ορεξη που την
    ειχαμε)και γενικα ….μας ειχε πεθανει…Εσυ παλι δεν φαινεσαι
    τετοιος ανθρωπος, οποτε καπου εδω αλλαζουν τα πραγματα!Την καλημερα
    μου:)

    Μου αρέσει!

Γράψτε απάντηση στο marelene Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s