Ένα ποιήμα ζητάει αυτόν που το έγραψε …

Όνειρο

Άνθη μάζευα για σένα

στο βουνό που τριγυρνούσα.

Χίλια αγκάθια το καθένα

κι’ όπως τάσφιγγα πονούσα.

Να περάσης καρτερούσα

στο βορηά τον παγωμένο

και το δώρο μου κρατούσα

με λαχτάρα φυλαγμένο

στη θερμή την αγκαλιά μου.

Όλο κοίταζα στα μάκρη.

Η λαχτάρα στην καρδιά μου

και στα μάτια μου το δάκρι.

Μέσ’ στον πόθο μου δεν είδα

μαύρη η Νύχτα να σιμώνη

κ’ έκλαψα χωρίς ελπίδα

που δε στάχα φέρει μόνη.

0 σκέψεις σχετικά με το “Ένα ποιήμα ζητάει αυτόν που το έγραψε …”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s