Με πονάει ακόμα …

sun123.jpg

Με παρακάλεσες να γράψω την ιστορία μας αλλά δεν ξέρω πως ν’ αρχίσω. Μου είναι δύσκολο να γράψω για κάτι που ακόμα με πονάει.

Δεν ήθελα να πιστέψω πως ο άνθρωπος που είχα παντρευτεί πριν από 3 χρόνια είχε πάψει να μ’ αγαπάει. Όμως όλες του οι αντιδράσεις αυτό μου λέγανε. Είχαμε πάψει να συζητάμε ήρεμα και συνεχώς μαλώναμε. Κάθε μέρα μαλώναμε για τα πιο απλά πράγματα.

Έπαψα να βρίσκομαι στο σπίτι γιατί δεν άντεχα άλλους καυγάδες. Πήγαινα για ψώνια ή για καφέ μόνη μου. Δεν ήθελα κανέναν μαζί μου γιατί θα έβλεπαν τη κατασταση μου και θα ρωτούσαν να μάθουν περισσότερα. Δεν ήμουν έτοιμη να δώσω σε κανέναν εξηγήσεις.

Σε αυτούς τους περιπάτους πολλοί ήταν αυτοί που μου μιλούσαν αλλά εγώ δε τους έδινα καμία σημασία. Δεν ήθελα κάποιον για να πάω στο κρεβάτι μαζί του. Δεν ήταν αυτό που μου έλειπε τη συγκεκριμμένη χρονική στιγμή. Χρειαζόμουν κάποιον που να μου δείξει λίγη αγάπη και τρυφερότητα.

Κάποιος δεν ξερω πως αλλά όπου και να πήγαινα τον έβρισκα μπροστά μου. Πολλές ήταν οι φορές που μου συστήθηκε αλλά δε του έδωσα σημασία και δε συγκράτησα το ονομά του. Δε μου έλεγε τίποτα σαν άνθρωπος παρά μόνο πως μπορούσε να με πονέσει περισσότερο.

Όμως τις τελευταίες μέρες είχε αρχίσει και γινόταν πολύ επίμονος. Ήθελε να με γνωρίσει και με έπαιρνε όπου και να πήγαινα από πίσω. Εγώ είχα αρχίσει και φοβόμουνα μια που δε τον ήξερα και δεν ήθελα να τον γνωρίσω.

Η επιμονή του μαζί με μια σύμπτωση μας έκανε να γνωριστούμε. Είχα πάει σε ένα γνωστό πολυκατάστημα και έπεσε το ρεύμα. Έμεινα μαζί του στο ασανσέρ. Όταν το κατάλαβα τι έγινε άρχισε να με λούζει κρύος ιδρώτας μια που ήμουν κλειστοφοβική. Άρχισα να ουρλιάζω και αυτός προσπαθούσε μάταια να με ηρεμήσει.

Βγαίνοντας απ΄το ασανσέρ μετά από 10 λεπτά μου πρότεινε να πάμε για ένα καφέ και δε μπορούσα να μη δεχτώ. Ήθελα μετά μανίας λίγη καφείνη για να ηρεμήσω. Μου συστήθηκε σαν Ηρακλής και αφού του είπα και εγώ πως με λένε Μαρία Έλενα συνεχίσαμε να πίνουμε το καφέ μας.

Ήταν ένας γλυκός άνθρωπος που παρόλο που κατάλαβε πως είχα πολλά προβλήματα δε θέλησε να με ρωτήσει τίποτα. Καθίσαμε αρκετή ώρα και συζητήσαμε για διάφορα θέμματα. Δεν ήμουνα έτοιμη να του πω τίποτα λόγω που δε τον ήξερα κιόλας.

Κανονίσαμε καθημερινά να πίνουμε το καφέ μας κατά τις 11 και να συζητάμε. Στην αρχή μου άρεσε σαν ιδέα αλλά όσο τη σκεφτόμουν μου φάνηκε χάλια. Πολλές ήταν οι φορές που σήκωνα το τηλέφωνο για να το ακυρώσω αλλά κάτι με σταματούσε.

Είχα αρχίσει και τον εμπιστευόμουν και κάποια μέρα μετά από 1 μήνα απ΄την γνωριμία μας του είπα τα πάντα για μένα. Του είπα ότι είχε συμβεί με τον άνδρα μου και αισθανόμουν τόσο ήρεμη. Κάποια στιγμή με πήραν τα κλάμματα και με πήρε αγκαλιά και με φίλησε.

Το φιλί του ήταν τόσο γλυκό που του το ανταπέδωσα. Μου πρότεινε αν ήθελα να πάμε στο σπίτι του να είμαστε πιο άνετοι. Δέχτηκα και όταν το άκουσα απ΄το στόμα μου μου έκανε εντύπωση. Δεν πίστευα πως θα μπορούσα να εμπιστευτώ ξανά άνδρα.

Στο σπίτι του με το που μπήκαμε άρχισε να με φιλάει και να μου ψιθυρλιζει πόσο με ήθελε από την ημέρα που γνωριστήκαμε. Το ίδιο αισθανόμουνα και εγώ και τρόμαξα με τον εαυτό μου οταν το σκέφτηκα. Κάναμε έρωτα χωρίς εντάσεις σα να ήμασταν ενα σώμα και μια ψυχή. Λες και τα σωματά μας γνωριζόντουσαν.

Δεν πίστευα πως θα αισθανόμουν τόσο όμορφα μετά. Με φιλούσε και μου έλεγε πόσο μ’ αγαπούσε και εγώ δε το πίστευα. Είχα βρει κάποιον που με αγαπούσε και μου το έδειχνε.Δεν ήθελα τίποτα άλλο παρά μόνο αυτό. Πήγαινα συχνά στο σπίτι του και γευόμουν την γλυκιά του αγκαλίτσα. Είχαμε αποφασίσει να το αφήσουμε και όπου πάει χωρίς δεσμεύσεις.

Όμως εγώ τελευταία ήθελα κάτι παραπάνω. Το συζήτησα μαζί σου αλλά διαφωνούσε. Ήμασταν τόσο καλά τώρα που αν παντρεύομασταν θα χανόταν η μαγεία μου έλεγε. Δεν ήθελα να πιστέψω ότι μου έλεγε και φοβόμουνα μήπως με κοροιδευε.

Φοβόμουν να μάθω το οτιδήποτε γι΄αυτό και έφυγα απ΄την ζωή σου όπως ήρθα αθόρυβα και χωρίς τυμπανοκρουσίες. Δε ξαναβρεθήκαμε ποτέ παρά μόνο μιλούσαμε στο τηλέφωνο. Πονούσα αλλά δε το έδειχνα.

0 σκέψεις σχετικά με το “Με πονάει ακόμα …”

  1. Έχω την αίσθηση ότι βιάστηκες γιατί? Να το ζήσεις έπρεπε πέρα
    από δεσμεύσεις…

    ‘Ομως μπορείς να επανορθώσεις,στο χέρι σου είναι

    Την καλησπέρα μου

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s