Στο τέλος μαζί θα είμαστε …

887.jpg

Τρεις μήνες γεμάτοι καβγάδες

φωνές, φασαρίες και μόνο μπελάδες

τρεις μήνες μοναχοί σε ξένη πατρίδα

ζητάω σωτηρία μα βρίσκω παγίδα.

Αντί να ενωθούμε τις πλάτες γυρνάμε

και αντί να χαρούμε, πονάμε.

Την πόρτα του τέλους και πάλι θ’ ανοίξεις

έξω κενό κι ερημιά, θα πηδήξεις;

Φοβάμαι το βήμα του αντίο μην κάνεις

μα πάλι σε σπρώχνω να δω ως που φτάνεις

και όταν αρχίζω στο κενό να σε χάνω

απλώνω το χέρι και πάλι σε πιάνω.

Πίσω σε φέρνω στην αγκαλιά μου ξανά

δίχως εσένα η καρδιά μου πονά,

ξέρω πως δεν αντέχω τη μοναξιά

έτσι η ιστορία απ’ την αρχή ξεκινά.

Τα ίδια γεγονότα πάλι θα μας συμβούν

στο χείλος του γκρεμού και πάλι θα βρεθούμε,

στο τέλος όμως πάντα θα είμαστε μαζί

γιατί η αγάπη απ’ το θάνατο είναι πιο δυνατή.

Advertisements

Στο τέλος μαζί θα είμαστε …

887.jpg

Τρεις μήνες γεμάτοι καβγάδες

φωνές, φασαρίες και μόνο μπελάδες

τρεις μήνες μοναχοί σε ξένη πατρίδα

ζητάω σωτηρία μα βρίσκω παγίδα.

Αντί να ενωθούμε τις πλάτες γυρνάμε

και αντί να χαρούμε, πονάμε.

Την πόρτα του τέλους και πάλι θ’ ανοίξεις

έξω κενό κι ερημιά, θα πηδήξεις;

Φοβάμαι το βήμα του αντίο μην κάνεις

μα πάλι σε σπρώχνω να δω ως που φτάνεις

και όταν αρχίζω στο κενό να σε χάνω

απλώνω το χέρι και πάλι σε πιάνω.

Πίσω σε φέρνω στην αγκαλιά μου ξανά

δίχως εσένα η καρδιά μου πονά,

ξέρω πως δεν αντέχω τη μοναξιά

έτσι η ιστορία απ’ την αρχή ξεκινά.

Τα ίδια γεγονότα πάλι θα μας συμβούν

στο χείλος του γκρεμού και πάλι θα βρεθούμε,

στο τέλος όμως πάντα θα είμαστε μαζί

γιατί η αγάπη απ’ το θάνατο είναι πιο δυνατή.

Στο τέλος μαζί θα είμαστε …

887.jpg

Τρεις μήνες γεμάτοι καβγάδες

φωνές, φασαρίες και μόνο μπελάδες

τρεις μήνες μοναχοί σε ξένη πατρίδα

ζητάω σωτηρία μα βρίσκω παγίδα.

Αντί να ενωθούμε τις πλάτες γυρνάμε

και αντί να χαρούμε, πονάμε.

Την πόρτα του τέλους και πάλι θ’ ανοίξεις

έξω κενό κι ερημιά, θα πηδήξεις;

Φοβάμαι το βήμα του αντίο μην κάνεις

μα πάλι σε σπρώχνω να δω ως που φτάνεις

και όταν αρχίζω στο κενό να σε χάνω

απλώνω το χέρι και πάλι σε πιάνω.

Πίσω σε φέρνω στην αγκαλιά μου ξανά

δίχως εσένα η καρδιά μου πονά,

ξέρω πως δεν αντέχω τη μοναξιά

έτσι η ιστορία απ’ την αρχή ξεκινά.

Τα ίδια γεγονότα πάλι θα μας συμβούν

στο χείλος του γκρεμού και πάλι θα βρεθούμε,

στο τέλος όμως πάντα θα είμαστε μαζί

γιατί η αγάπη απ’ το θάνατο είναι πιο δυνατή.

Στο τέλος μαζί θα είμαστε …

887.jpg

Τρεις μήνες γεμάτοι καβγάδες

φωνές, φασαρίες και μόνο μπελάδες

τρεις μήνες μοναχοί σε ξένη πατρίδα

ζητάω σωτηρία μα βρίσκω παγίδα.

Αντί να ενωθούμε τις πλάτες γυρνάμε

και αντί να χαρούμε, πονάμε.

Την πόρτα του τέλους και πάλι θ’ ανοίξεις

έξω κενό κι ερημιά, θα πηδήξεις;

Φοβάμαι το βήμα του αντίο μην κάνεις

μα πάλι σε σπρώχνω να δω ως που φτάνεις

και όταν αρχίζω στο κενό να σε χάνω

απλώνω το χέρι και πάλι σε πιάνω.

Πίσω σε φέρνω στην αγκαλιά μου ξανά

δίχως εσένα η καρδιά μου πονά,

ξέρω πως δεν αντέχω τη μοναξιά

έτσι η ιστορία απ’ την αρχή ξεκινά.

Τα ίδια γεγονότα πάλι θα μας συμβούν

στο χείλος του γκρεμού και πάλι θα βρεθούμε,

στο τέλος όμως πάντα θα είμαστε μαζί

γιατί η αγάπη απ’ το θάνατο είναι πιο δυνατή.

Στο τέλος μαζί θα είμαστε …

887.jpg

Τρεις μήνες γεμάτοι καβγάδες

φωνές, φασαρίες και μόνο μπελάδες

τρεις μήνες μοναχοί σε ξένη πατρίδα

ζητάω σωτηρία μα βρίσκω παγίδα.

Αντί να ενωθούμε τις πλάτες γυρνάμε

και αντί να χαρούμε, πονάμε.

Την πόρτα του τέλους και πάλι θ’ ανοίξεις

έξω κενό κι ερημιά, θα πηδήξεις;

Φοβάμαι το βήμα του αντίο μην κάνεις

μα πάλι σε σπρώχνω να δω ως που φτάνεις

και όταν αρχίζω στο κενό να σε χάνω

απλώνω το χέρι και πάλι σε πιάνω.

Πίσω σε φέρνω στην αγκαλιά μου ξανά

δίχως εσένα η καρδιά μου πονά,

ξέρω πως δεν αντέχω τη μοναξιά

έτσι η ιστορία απ’ την αρχή ξεκινά.

Τα ίδια γεγονότα πάλι θα μας συμβούν

στο χείλος του γκρεμού και πάλι θα βρεθούμε,

στο τέλος όμως πάντα θα είμαστε μαζί

γιατί η αγάπη απ’ το θάνατο είναι πιο δυνατή.

Στο τέλος μαζί θα είμαστε …

887.jpg

Τρεις μήνες γεμάτοι καβγάδες

φωνές, φασαρίες και μόνο μπελάδες

τρεις μήνες μοναχοί σε ξένη πατρίδα

ζητάω σωτηρία μα βρίσκω παγίδα.

Αντί να ενωθούμε τις πλάτες γυρνάμε

και αντί να χαρούμε, πονάμε.

Την πόρτα του τέλους και πάλι θ’ ανοίξεις

έξω κενό κι ερημιά, θα πηδήξεις;

Φοβάμαι το βήμα του αντίο μην κάνεις

μα πάλι σε σπρώχνω να δω ως που φτάνεις

και όταν αρχίζω στο κενό να σε χάνω

απλώνω το χέρι και πάλι σε πιάνω.

Πίσω σε φέρνω στην αγκαλιά μου ξανά

δίχως εσένα η καρδιά μου πονά,

ξέρω πως δεν αντέχω τη μοναξιά

έτσι η ιστορία απ’ την αρχή ξεκινά.

Τα ίδια γεγονότα πάλι θα μας συμβούν

στο χείλος του γκρεμού και πάλι θα βρεθούμε,

στο τέλος όμως πάντα θα είμαστε μαζί

γιατί η αγάπη απ’ το θάνατο είναι πιο δυνατή.

Στο τέλος μαζί θα είμαστε …

887.jpg

Τρεις μήνες γεμάτοι καβγάδες

φωνές, φασαρίες και μόνο μπελάδες

τρεις μήνες μοναχοί σε ξένη πατρίδα

ζητάω σωτηρία μα βρίσκω παγίδα.

Αντί να ενωθούμε τις πλάτες γυρνάμε

και αντί να χαρούμε, πονάμε.

Την πόρτα του τέλους και πάλι θ’ ανοίξεις

έξω κενό κι ερημιά, θα πηδήξεις;

Φοβάμαι το βήμα του αντίο μην κάνεις

μα πάλι σε σπρώχνω να δω ως που φτάνεις

και όταν αρχίζω στο κενό να σε χάνω

απλώνω το χέρι και πάλι σε πιάνω.

Πίσω σε φέρνω στην αγκαλιά μου ξανά

δίχως εσένα η καρδιά μου πονά,

ξέρω πως δεν αντέχω τη μοναξιά

έτσι η ιστορία απ’ την αρχή ξεκινά.

Τα ίδια γεγονότα πάλι θα μας συμβούν

στο χείλος του γκρεμού και πάλι θα βρεθούμε,

στο τέλος όμως πάντα θα είμαστε μαζί

γιατί η αγάπη απ’ το θάνατο είναι πιο δυνατή.