Λυπάμαι πολύ αλλά …

Δεν το είχα προμελετήσει. Απλά συνέβη και δεν μπορώ να πω πως αισθάνομαι πολύ καλά γι’ αυτό. Δεν ήθελα να πειράξω κανέναν παρά μόνο να ξεχάσω την μοναξιά μου.

Με τον Αυγουστή αρχίσαμε να επικοινωνούμε ανοίγοντας ένα blog. Σαν άσχετη που ήμουνα χρειαζόμουνα κάποιες πληροφορίες. Ήταν πάντα εύκαιρος για την κάθε ερωτησή μου. Είχε και αυτός ένα blog που το είχε ανοίξει τρεις μήνες πριν.  Έδειχνε να με συμπαθεί από τα μηνυματά του.

Στο blog μου έγραφα για διάφορα θέματα και ο Αυγουστής πάντα με ένα σχολιό του μου έδινε κουράγιο για να συνεχίσω όπως έλεγε την καλή δουλεια που έκανα. Εγώ χαιρόμουνα που υπήρχε ένας άνθρωπος που πίστευε σε μένα. Εγώ συνέχιζα να γράφω μέχρι που έγραψα κάποια στιγμή για τους Ολυμπιακούς Αγώνες που ήμουν εθελόντρια και πέρασα τέλεια.

Ο Αυγουστής ζήλεψε γιατί αυτός δεν γινόταν λόγω δουλειάς να είναι εθελοντής. Ήταν ασφαλιστής σε μια ιδιωτική εταιρία και το αφεντικό του ούτε να το ακούσει πως θα τον άφηνε και θα πήγαινε να τρέχει για να κονομήσει περισσότερα η κυβέρνηση. Δεν πήγε και με ρώτησε αρκετές λεπτομέρειες γι’ αυτή την τόσο τέλεια διοργάνωση που έβγαλε ασπροπρόσωπους όλους τους Έλληνες όλου του κόσμου. Εγώ του έδωσα ότι πληροφορίες ήθελε αλλά δεν ξέρω πως κάποια στιγμή σε ένα σχολιό του έγραψα κάτι που τον έθιξε και φυσικά του ζήτησα συγνώμη.

Δε την δέχτηκε τόσο εύκολα την συγνώμη μου που ανγκάστηκα να γράφω συνεχώς στο δικό του blog Συγνώμη πολλές φορές σε μορφή Σχολίου. Δεν μου απαντούσε και άρχισα να ανησυχώ.

Δεν ήξερα τι να πρωτοσκεφτώ πως είχε συμβεί. Χωρίς να το έχω καταλάβει είχα δεθεί με αυτό τον άνθρωπο αλλά δεν ήξερα που μπορούσε να με οδηγήσει αυτό. Είχα μια πολύ όμορφή οικογένεια με δύο κόρες που λάτρευα αλλά και έναν σύζυγό που 8 χρόνια που ήμασταν παντρεμμένοι δεν μου είχε χαλάσει ποτέ χατήρι. Τους αγαπούσα πολύ και δε σκεφτόμουν για κανέναν να χαλάσω αυτή την ηρεμία που υπήρχε στην οικογενειακή μου ζωή.

Ανοίγοντας αυτό το blog ήθελα να εκφράσω κάποια συναισθηματά μου και να καταπολεμήσω την μοναξιά που αισθανόμουν τους τελευταίους μήνες τις πρωινές ώρες. Οι κόρες μου είχαν μεγαλώσει και πήγαιναν στο σχολείο και ο άντρας πήγαινε στην δουλειά του. Κάθε πρωί έμενα μόνη μου με την μοναξιά μου και με αρκετές σκέψεις και προαισθήματα να με βασανίζουν. Φοβόμουν όταν άκουγα το τηλέφωνο πιστέυοντας πως κάτι κακό είχε συμβεί στα κορίτσια. Τους είχα υπερβολική αγάπη που όταν γυρνούσαν απ΄το σχολείο ασχολιόμουν μέχρι το βράδυ μαζί τους ξεχνώντας τους πάντες.

Ο Αυγουστής μετά από 30 σχόλια που του είχα αφήσει με την λέξη Συγνώμη απάντησε λεγοντάς μου πως δεν χρειάζεται να ζητήσεις συγνώμη και ξεχασέ το σα να μην συνέβει τίποτα. Εγώ αισθάνθηκα πολύ ωραία σα να έβρισκα το δώρο που μου είχαν πάρει και μου το είχαν κρύψει.

Τις επόμενες μέρες συνεχίσαμε να ανταλλάσουμε σχόλια. Ο Αυγουστής άρχισε να αφήνει κάποια υπονοούμενα περί αγάπης αλλά εγώ έκανα πως δεν καταλάβαινα. Κάοποια στιγμή γράφοντας κάτι στο blog του μου έδειξε τα αισθηματά του και δεν μπορούσα να κάνω πως δε τα κατάλαβα. Διαβαζοντάς την εγγραφή τον ευχαρίστησα και του ξεκαθάρισα πως δεν μπορούσα να του υποσχεθώ τίποτα παραπάνω από μια φιλία.

Δεν έδειξε να το καταλαβαίνει και συνέχιζε να γράφει ποιήματα για μένα, τραγούδια και να μου λέει με κάθε τρόπο πως μ’ αγαπούσε. Εγώ δεν μπορούσα να του υποσχεθώ τίποτα γιατί δεν ήθελα να ταράξω την οικογενειακή μου γαλήνη.

Όμως είχε αρχίσει και γινόταν πολύ φορτικός και δεν ήξερα τι να κάνω. Έτσι το γυναικείο μου μυαλό σκέφτηκε να του κάνω την ερωτευμένη λέγοντας πως δε τα πήγαινα καλά με τον συζυγό μυ λόγω που ήταν μακριά μήπως και με άφηε ήσυχη. Δεν θα ήθελε να φορτωθεί στα καλά καθούμενα μια γυναίκα με δύο παιδιά από προηγούμενο γάμο της.

Το σχέδιο δεν έπιασε και εγώ ήμουν να σκάσω. Δεν ήξερα τι άλλο να κάνω. Συνέχισα να συνομιλώ μαζί του αλλά κάθε μέρα και λιγότερο. Κάποιες μέρες δεν εμφανιζόμουν καθόλου στο blog μου και κάποιες άλλες έγραφα για θέματα που δεν ανάβλυζαν ερωτισμό.

Αυτός συνέχιζε και σκέφτηκα η μόνη λύση είναι να μη του ξαναμιλήσω, να μη αφήνω σχόλια στο blog του αλλά ούτε και να απαντάω στα δικά του. Άφηνε συνέχεια σχόλια αλλά εγώ είχα πάρει την αποφασή μου και δεν ήθελα να την αλλάξω. Δεν ξέρω αν το κατάλαβε αλλά έπαψε να μου στέλνει σχόλια ούτε και ήθελε να μιλάμε.

Πονούσα που του είχα φερθεί με αυτό τον τρόπο αλλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς η οικογενεία μου ήταν είναι και θα είναι το παν και για κανέναν και τίποτα δεν ήθελα να την χαλάσω.

Με τον Αυγουστή από τότε δεν έχουμε ξαναμιλήσει. Θέλω να του στείλω μήνυμα αλλά φοβάμαι μην αρχίσει τα ίδια. Τα αισθηματά μου δεν έχουν αλλάξει γι΄αυτόν. Με τον δικό μου τρόπο τον αγαπάω αλλά δεν θέλω να του το δείξω γιατί δε θα με καταλάβει.Μερικές φορές μπαίνω στο blog του και διαβάζω τις εγγραφές του μόνο για να βλέπω πως είναι καλά.

0 σκέψεις σχετικά με το “Λυπάμαι πολύ αλλά …”

  1. Λιγο unfair μου φαινεται το παιχνιδι σου καλη μου . πολλαπλα
    λαθη που ηταν μοιραιο να οδηγησουν εκει . και η πιττα γερη , και ο
    σκυλος χορτατος , δυσκολο να συνδυαστουν . ολοι κανουμε λαθη παντως
    , δεν ειναι και προς θανατον…

    Μου αρέσει!

  2. Για να μην μπερδευτείτε ούτε αυτό το κείμενο είναι αληθινό.

    Δεν ξέρω πραγματικά τι θα έκανα αν μου είχε συμβεί ένα τέτοιο
    γεγονός. Είμαι τόσο ευτυχισμένη με την οικογενεια μου και μάλλον
    και εγώ θα έκοβα τελείως την επικοινωνία. Ίσως όμως και θα του
    ζητούσα μια συνάντηση για να ξεκαθαρίσουμε το θέμα γιατί δεν θέλω
    να στεναχωριέται κανένας και ο υπαίτιος να είμαι εγώ.

    Μου αρέσει!

  3. ….Δύσκολο..!

    Πολύ δύσκολη η φιλία μεταξύ άντρα-γυναίκας!!

    Δεν λέω ότι δεν τυχαίνει καμμιά φορά..αλλά ειναι η εξαίρεση

    που επιβεβαιώνει τον κανόνα!!

    Εσύ ίσως την ήθελες αυτή την φιλία και να κρατήθηκες πίσω από την
    έτσι κι’αλλιώς δισδιάκριτη και λεπτή γραμμή, αλλά ο Αυγουστής την
    πέρασε αυτήν την γραμμή και προχώρησε

    αλλά σίγουρα όχι χωρίς κάποιο «ερέθισμα»..

    Πάντως το «κολπάκι» που σκέφτηκες δεν ήταν και η σωστότερη κίνηση
    που θα μπορούσες να κάνεις..!

    Την καλησπέρα μου!

    Μου αρέσει!

  4. Μαριλένα μου γλυκιά θα σου συνιστούσα να γράψεις ένα ερωτικό
    πεζό με βάση τα πραγματικά ή φανταστικά γεγονότα που σου έχουν
    συμβεί.. Θα γίνει μπεστ σέλερ κι εγώ αν θέλεις να γίνω και χορηγός,
    χαχα.. Σε χαιρετώ και σε φιλώ..

    Μου αρέσει!

  5. Κουρσάρε ούτε αυτή η ιστορία είναι αληθινή.

    Η φιλία δεν ξέρω γιατί δεν μπόρεσε να κρατηθεί αλλά δεν νομίζω να
    έφταιγε μόνο η ηρωίδα μου αλλά και οι δύο.

    Το «κολπάκι» γιατί νομίζεις πως δεν ήταν η σωστότερη κίνηση που
    μπορούσα να κάνω;

    Φιλάκια …

    Μου αρέσει!

  6. Τάκη θα σκεφτώ την προτασή σου αλλά δεν καταλαβαίνω πως το
    εννοείς.

    Η ιστορία και αυτή δεν είναι αληθινή αν και θα μπορούσε και δεν
    ξέρω τι θα έκανα.΄

    Θέλεις να μου εξηγήσεις τι εννοείς με αυτά που γράφεις;

    Φιλάκια …

    Μου αρέσει!

  7. Εννοώ Μαριλένα μου ότι γράφεις όμορφα

    κι εκφραστικά..

    Επιπροσθέτως και λαμβάνοντας υπ΄ όψιν

    ότι αυτές οι ιστορίες είναι φανταστικές,

    όπως λες, θαυμάζω τον ανοιχτό σου νου

    και την φαντασία σου..

    Δεν κάνω πλάκα καθόλου όταν μιλάω

    για κάποιο ερωτικό πεζό..

    Πιστεύω πραγματικά πως θα μπορούσες

    άνετα να το γράψεις και να έχεις επιτυχία..

    Να είσαι και να περνάς καλά.. Σε φιλώ και πάλι..

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s