Η πόρτα θα μείνει κλειστή … για σένα

Την πόρτα μου ακούω να χτυπά

κοιτώ και πίσω βρίσκεσαι εσύ,

θα ήθελα πολύ να σου ανοίξω

αν ήσουνα μονάχα αληθινή.

Την έχω κλειδωμένη από τότε

που ήλιους κυνηγούσες κι αστραπές,

γυρίζω το κλειδί μα μετανιώνω

γιατί βλέπω στα μάτια σου φωτιές.

Δεν είσαι αληθινή, δεν ξεγελιέμαι

γι’ αυτό θα μείνει η πόρτα μου κλειστή,

και όσο κι αν χτυπάς δεν σου ανοίγω

κι ας βλέπω στον ορίζοντα βροχή.

Σε μίσησε ο καιρός, πάνω σου πέφτει

και συ φωνάζεις «είμαι αληθινή»

μα είναι η καρδιά μου από ατσάλι

και δεν αφήνει μέσα της να μπεις.

Περάσανε τα χρόνια κι η βροχή τους

κι αφήσαν ένα άρρωστο παρόν

και βλέπω εσένα που είσαι ξαπλωμένη

στο πλάϊ πεθαμένων λουλουδιών.

Η πόρτα μου έχει μείνει πια κλειστή

τα μάτια σου το ίδιο. Μα γιατί;;;

Τι έκανα;;; Δεν άνοιξα την πόρτα

κι ας ήξερα πως είσαι αληθινή…

Advertisements

Η πόρτα θα μείνει κλειστή … για σένα

Την πόρτα μου ακούω να χτυπά

κοιτώ και πίσω βρίσκεσαι εσύ,

θα ήθελα πολύ να σου ανοίξω

αν ήσουνα μονάχα αληθινή.

Την έχω κλειδωμένη από τότε

που ήλιους κυνηγούσες κι αστραπές,

γυρίζω το κλειδί μα μετανιώνω

γιατί βλέπω στα μάτια σου φωτιές.

Δεν είσαι αληθινή, δεν ξεγελιέμαι

γι’ αυτό θα μείνει η πόρτα μου κλειστή,

και όσο κι αν χτυπάς δεν σου ανοίγω

κι ας βλέπω στον ορίζοντα βροχή.

Σε μίσησε ο καιρός, πάνω σου πέφτει

και συ φωνάζεις «είμαι αληθινή»

μα είναι η καρδιά μου από ατσάλι

και δεν αφήνει μέσα της να μπεις.

Περάσανε τα χρόνια κι η βροχή τους

κι αφήσαν ένα άρρωστο παρόν

και βλέπω εσένα που είσαι ξαπλωμένη

στο πλάϊ πεθαμένων λουλουδιών.

Η πόρτα μου έχει μείνει πια κλειστή

τα μάτια σου το ίδιο. Μα γιατί;;;

Τι έκανα;;; Δεν άνοιξα την πόρτα

κι ας ήξερα πως είσαι αληθινή…

Η πόρτα θα μείνει κλειστή … για σένα

Την πόρτα μου ακούω να χτυπά

κοιτώ και πίσω βρίσκεσαι εσύ,

θα ήθελα πολύ να σου ανοίξω

αν ήσουνα μονάχα αληθινή.

Την έχω κλειδωμένη από τότε

που ήλιους κυνηγούσες κι αστραπές,

γυρίζω το κλειδί μα μετανιώνω

γιατί βλέπω στα μάτια σου φωτιές.

Δεν είσαι αληθινή, δεν ξεγελιέμαι

γι’ αυτό θα μείνει η πόρτα μου κλειστή,

και όσο κι αν χτυπάς δεν σου ανοίγω

κι ας βλέπω στον ορίζοντα βροχή.

Σε μίσησε ο καιρός, πάνω σου πέφτει

και συ φωνάζεις «είμαι αληθινή»

μα είναι η καρδιά μου από ατσάλι

και δεν αφήνει μέσα της να μπεις.

Περάσανε τα χρόνια κι η βροχή τους

κι αφήσαν ένα άρρωστο παρόν

και βλέπω εσένα που είσαι ξαπλωμένη

στο πλάϊ πεθαμένων λουλουδιών.

Η πόρτα μου έχει μείνει πια κλειστή

τα μάτια σου το ίδιο. Μα γιατί;;;

Τι έκανα;;; Δεν άνοιξα την πόρτα

κι ας ήξερα πως είσαι αληθινή…

Η πόρτα θα μείνει κλειστή … για σένα

Την πόρτα μου ακούω να χτυπά

κοιτώ και πίσω βρίσκεσαι εσύ,

θα ήθελα πολύ να σου ανοίξω

αν ήσουνα μονάχα αληθινή.

Την έχω κλειδωμένη από τότε

που ήλιους κυνηγούσες κι αστραπές,

γυρίζω το κλειδί μα μετανιώνω

γιατί βλέπω στα μάτια σου φωτιές.

Δεν είσαι αληθινή, δεν ξεγελιέμαι

γι’ αυτό θα μείνει η πόρτα μου κλειστή,

και όσο κι αν χτυπάς δεν σου ανοίγω

κι ας βλέπω στον ορίζοντα βροχή.

Σε μίσησε ο καιρός, πάνω σου πέφτει

και συ φωνάζεις «είμαι αληθινή»

μα είναι η καρδιά μου από ατσάλι

και δεν αφήνει μέσα της να μπεις.

Περάσανε τα χρόνια κι η βροχή τους

κι αφήσαν ένα άρρωστο παρόν

και βλέπω εσένα που είσαι ξαπλωμένη

στο πλάϊ πεθαμένων λουλουδιών.

Η πόρτα μου έχει μείνει πια κλειστή

τα μάτια σου το ίδιο. Μα γιατί;;;

Τι έκανα;;; Δεν άνοιξα την πόρτα

κι ας ήξερα πως είσαι αληθινή…

Η πόρτα θα μείνει κλειστή … για σένα

Την πόρτα μου ακούω να χτυπά

κοιτώ και πίσω βρίσκεσαι εσύ,

θα ήθελα πολύ να σου ανοίξω

αν ήσουνα μονάχα αληθινή.

Την έχω κλειδωμένη από τότε

που ήλιους κυνηγούσες κι αστραπές,

γυρίζω το κλειδί μα μετανιώνω

γιατί βλέπω στα μάτια σου φωτιές.

Δεν είσαι αληθινή, δεν ξεγελιέμαι

γι’ αυτό θα μείνει η πόρτα μου κλειστή,

και όσο κι αν χτυπάς δεν σου ανοίγω

κι ας βλέπω στον ορίζοντα βροχή.

Σε μίσησε ο καιρός, πάνω σου πέφτει

και συ φωνάζεις «είμαι αληθινή»

μα είναι η καρδιά μου από ατσάλι

και δεν αφήνει μέσα της να μπεις.

Περάσανε τα χρόνια κι η βροχή τους

κι αφήσαν ένα άρρωστο παρόν

και βλέπω εσένα που είσαι ξαπλωμένη

στο πλάϊ πεθαμένων λουλουδιών.

Η πόρτα μου έχει μείνει πια κλειστή

τα μάτια σου το ίδιο. Μα γιατί;;;

Τι έκανα;;; Δεν άνοιξα την πόρτα

κι ας ήξερα πως είσαι αληθινή…

Η πόρτα θα μείνει κλειστή … για σένα

Την πόρτα μου ακούω να χτυπά

κοιτώ και πίσω βρίσκεσαι εσύ,

θα ήθελα πολύ να σου ανοίξω

αν ήσουνα μονάχα αληθινή.

Την έχω κλειδωμένη από τότε

που ήλιους κυνηγούσες κι αστραπές,

γυρίζω το κλειδί μα μετανιώνω

γιατί βλέπω στα μάτια σου φωτιές.

Δεν είσαι αληθινή, δεν ξεγελιέμαι

γι’ αυτό θα μείνει η πόρτα μου κλειστή,

και όσο κι αν χτυπάς δεν σου ανοίγω

κι ας βλέπω στον ορίζοντα βροχή.

Σε μίσησε ο καιρός, πάνω σου πέφτει

και συ φωνάζεις «είμαι αληθινή»

μα είναι η καρδιά μου από ατσάλι

και δεν αφήνει μέσα της να μπεις.

Περάσανε τα χρόνια κι η βροχή τους

κι αφήσαν ένα άρρωστο παρόν

και βλέπω εσένα που είσαι ξαπλωμένη

στο πλάϊ πεθαμένων λουλουδιών.

Η πόρτα μου έχει μείνει πια κλειστή

τα μάτια σου το ίδιο. Μα γιατί;;;

Τι έκανα;;; Δεν άνοιξα την πόρτα

κι ας ήξερα πως είσαι αληθινή…

Η πόρτα θα μείνει κλειστή … για σένα

Την πόρτα μου ακούω να χτυπά

κοιτώ και πίσω βρίσκεσαι εσύ,

θα ήθελα πολύ να σου ανοίξω

αν ήσουνα μονάχα αληθινή.

Την έχω κλειδωμένη από τότε

που ήλιους κυνηγούσες κι αστραπές,

γυρίζω το κλειδί μα μετανιώνω

γιατί βλέπω στα μάτια σου φωτιές.

Δεν είσαι αληθινή, δεν ξεγελιέμαι

γι’ αυτό θα μείνει η πόρτα μου κλειστή,

και όσο κι αν χτυπάς δεν σου ανοίγω

κι ας βλέπω στον ορίζοντα βροχή.

Σε μίσησε ο καιρός, πάνω σου πέφτει

και συ φωνάζεις «είμαι αληθινή»

μα είναι η καρδιά μου από ατσάλι

και δεν αφήνει μέσα της να μπεις.

Περάσανε τα χρόνια κι η βροχή τους

κι αφήσαν ένα άρρωστο παρόν

και βλέπω εσένα που είσαι ξαπλωμένη

στο πλάϊ πεθαμένων λουλουδιών.

Η πόρτα μου έχει μείνει πια κλειστή

τα μάτια σου το ίδιο. Μα γιατί;;;

Τι έκανα;;; Δεν άνοιξα την πόρτα

κι ας ήξερα πως είσαι αληθινή…